Büyük Lübnan Devleti (Arapça: دولة لبنان الكبير Dawlat Lubnān al-Kabīr ; Fransızca: État du Grand Liban) 1 Eylül 1920'de ilan edilen, Mayıs 1926'da adını Lübnan Cumhuriyeti (Arapça: الجمهورية اللبنانية, romanize: al-Jumhūrīyah al-Lubnānīyah, Fransızca: République libanaise) yapan ve modern Lübnan'ın önceli olan bir devletti.
Lübnan | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1920-1943 | |||||||||
![]() | |||||||||
![]() Suriye ve Lübnan Mandası içindeki Büyük Lübnan'ın (yeşil) konumu | |||||||||
Tür | Fransa mandası | ||||||||
Başkent | Beyrut | ||||||||
Yaygın dil(ler) | Arapça Fransızca İngilizce Ermenice | ||||||||
Yüksek Komiser | |||||||||
| |||||||||
Cumhurbaşkanı | |||||||||
| |||||||||
Başbakan | |||||||||
| |||||||||
Tarihî dönem | İki savaş arası dönem | ||||||||
| |||||||||
Para birimi | Suriye lirası (1920-1939) Lübnan lirası (1939-1943) | ||||||||
|
Devlet, 31 Ağustos 1920 tarihli 318 Sayılı Kararnamenin ardından 1 Eylül 1920'de, 1923'te onaylanacak olan Suriye ve Lübnan Mandası'nın önerilen şartları altında bir Milletler Cemiyeti Mandası olarak ilan edildi. Osmanlı İmparatorluğu 1920'de Sevr Antlaşması ile resmen bölündüğünde, Ortadoğu'daki dört bölgesinin Milletler Cemiyeti mandası olması gerektiğine ve Cemiyet adına geçici olarak Birleşik Krallık ve Fransa tarafından yönetilmesine karar verildi. İngilizlere ve , Fransızlara ise Suriye ve Lübnan üzerinde manda yetkisi verildi.
General Gouraud, güney ve batı sınırındaki birkaç Suriye köyünü Lübnan'a ayırıp Lübnan'a ve başkenti Beyrut'a ekledikten sonra bugünkü sınırlarıyla devletin kurulduğunu ilan etti. Yeni Fransız bayrağını Lübnan sediriyle birleştiren bir verildi.
Arka plan
İsim ve Anlayış
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgzTHpjeUwweGxZbUZ1YjI1ZmNtVnNhV2RwYjNWelgyZHliM1Z3YzE5a2FYTjBjbWxpZFhScGIyNWZkMmwwYUY5TmIzVnVkRjlNWldKaGJtOXVYekU0TmpJdE1Ua3hOMTlpYjNKa1pYSnpYM05vYjNkdUxuTjJaeTh6TURCd2VDMU1aV0poYm05dVgzSmxiR2xuYVc5MWMxOW5jbTkxY0hOZlpHbHpkSEpwWW5WMGFXOXVYM2RwZEdoZlRXOTFiblJmVEdWaVlXNXZibDh4T0RZeUxURTVNVGRmWW05eVpHVnljMTl6YUc5M2JpNXpkbWN1Y0c1bi5wbmc=.png)
Büyük Lübnan terimi, eski Osmanlı bölgeleri olan Trablusşam ve Sayda ile Bekaa Vadisi'nin dahil edilmesinin bir sonucu olarak, mevcut eski özerk bölge olan Cebel-i Lübnan Sancağı'nın boyutunun neredeyse iki katına çıktığını ima eder. Mutasarrıflık, 1861'de Avrupa güçleri tarafından Règlement Organique hükümleri uyarınca yerel Hristiyan nüfusu korumak için kurulmuştu. Fransızca "Le Grand Liban" terimi, ilk olarak 1919 Paris Barış Konferansı'nın hazırlıkları sırasında Lübnanlı aydınlar Bulus Nujaym ve Albert Naccache tarafından kullanıldı.
Nujaym, Büyük Lübnan lehine argümanların temeli olacak 550 sayfalık bir analiz olan ve çok okunan 1908 tarihli "La question du Liban" adlı eseri üzerine inşa ediyordu. Çalışma, ekonomik başarı için Lübnan sınırlarının önemli ölçüde genişletilmesi gerektiğini savundu. Nujaym tarafından "Liban de la grande époque"u temsil ettiği öne sürülen sınırlar, "ulusu sadece kaydetmek yerine tahmin eden" modern bir haritanın örneği olarak gösterilen 1860-64 Fransız seferinin haritasından temel alınarak çizildi.
Paris Barış Konferansı
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgzTHpkaUwxQnliMk5zWVcxaGRHbHZibDl2Wmw5MGFHVmZjM1JoZEdWZmIyWmZSM0psWVhSbGNsOU1aV0poYm05dUxtcHdaeTh5TWpCd2VDMVFjbTlqYkdGdFlYUnBiMjVmYjJaZmRHaGxYM04wWVhSbFgyOW1YMGR5WldGMFpYSmZUR1ZpWVc1dmJpNXFjR2M9LmpwZw==.jpg)
27 Ekim 1919'da, Maruni Patriği liderliğindeki Lübnan heyeti, Paris Barış Konferansı'na bir memorandumda Lübnan'ın özlemlerini sundu. Bu, Hristiyan cemaatinin böyle genişlemiş bir devlette açık çoğunluk olmayacağı gerçeğine rağmen, ek alanların Lübnan'ın doğal kısımlarını oluşturduğunu savunarak Lübnan Mutasarrıflığı'nın sınırlarının önemli ölçüde genişletilmesini içeriyordu. Bekaa ve Akkar'daki tarım arazilerinin ilhakı arayışı, Büyük Kıtlık'ta Lübnan Dağı Mutasarrıflık nüfusunun yaklaşık yarısının ölümünün ardından varoluşsal korkularla ateşlenmişti. Maruni kilisesi ve laik liderler, halkına daha iyi bakabilecek bir devlet arıyorlardı. Mutasarrıflık'a eklenecek alanlar arasında, tamamı Beyrut Vilayeti'ne ait olan Beyrut, Trablusşam, Sayda ve Sur sahil kasabaları ve bunların hinterlandı ile Suriye Vilayeti'nin dört ilçesi (Baalbek, Bekaa, Raşaya ve ).
İlan
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTg0THpoaEwwRnljbVYwWlY5dWIxOHpNVGhmUkdWc2FXMXBkR0YwWDJ3bE1qZEZkR0YwWDJSMVgwZHlZVzVrWDB4cFltRnVKVEpEWHpNeFgwRjFaM1Z6ZEY4eE9USXdMbkJ1Wnk4eU1qQndlQzFCY25KbGRHVmZibTlmTXpFNFgwUmxiR2x0YVhSaGRGOXNKVEkzUlhSaGRGOWtkVjlIY21GdVpGOU1hV0poYmlVeVExOHpNVjlCZFdkMWMzUmZNVGt5TUM1d2JtYz0ucG5n.png)
Barış konferansının ardından, Fransızlara Fransız Suriye ve Lübnan Mandası verildi ve buna göre Lübnan tanımı hâlâ Fransızlar tarafından yapılacaktı. Bölgenin çoğu İşgal Edilmiş Düşman Toprakları Yönetimi tarafından kontrol edildi, geri kalanı kısa bir süre için Suriye Arap Krallığı tarafından kontrol edildi, ta ki Suriye Arap Krallığı'nın Temmuz 1920'deki yenilgisine kadar. Belirleyici Meyselun Muharebesi'nin ardından Lübnanlı Maruniler, Arap yenilgisini açıkça kutladılar.
24 Ağustos 1920'de Fransa Başbakanı Alexandre Millerand, Başpiskopos Khoury'ye şunları yazdı: "Ülkenin, benim için geri çağırdığınız Bekaa üzerindeki iddiaları kabul edildi. Fransız hükümetinin talimatı üzerine General Gouraud, Zahle'nin Grand Kadri Oteli'nde, Anti-Lübnan silsilesinin ve Hermon'un zirvesine kadar uzanan bölgenin Lübnan'a dahil edildiğini ilan etti. Bu, Fransa'nın ülkenizin doğal sınırlarının güvence altına alınması için oluşturmak istediği Büyük Lübnan'dır."
Daha sonraki tarihi
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgyTHpaakwwTnZibk4wYVhSMWRHbHZibDl2Wmw5MGFHVmZUR1ZpWVc1bGMyVmZVbVZ3ZFdKc2FXTXVjRzVuTHpJeU1IQjRMVU52Ym5OMGFYUjFkR2x2Ymw5dlpsOTBhR1ZmVEdWaVlXNWxjMlZmVW1Wd2RXSnNhV011Y0c1bi5wbmc=.png)
Lübnan 1943'te bağımsızlığını kazandı ve Fransızlar 1946'da ülkeyi terk etti.
Hükûmet
İlk Lübnan Anayasası 23 Mayıs 1926'da yürürlüğe girdi ve ardından birkaç kez değiştirildi. Fransız Üçüncü Cumhuriyeti'nden sonra modellenmiş, bir cumhurbaşkanı ve bir bakanlar kurulu veya kabine ile Temsilciler Meclisi ve bir Senatodan (sonunda kapatılmış olmasına rağmen) oluşan iki meclisli bir parlamento sağladı. Cumhurbaşkanı, Temsilciler Meclisi tarafından altı yıllık bir süre için seçilecekti ve altı yıllık bir süre dolmadan yeniden seçilemeyecekti. Milletvekilleri, konfesyonist çizgisinde halk tarafından seçilecekti.
Bu dönemde, belli başlı siyasî görevlilerin yanı sıra kamu idaresindeki en üst rütbelileri, belli başlı mezheplerin nüfus içindeki oranlarına göre seçme geleneği güçlendi. Bu nedenle, örneğin cumhurbaşkanı bir Maruni Hristiyan, başbakan bir ve Temsilciler Meclisi başkanı bir olmalıdır. Kabinede her zaman bir Rum Ortodoks ve bir Dürzi bulunacaktı. Bu uygulama, Maruni cumhurbaşkanına aşırı yetki (başbakan seçme yeteneği gibi) sağlayarak mezhep gerginliğini artırdı ve Lübnan ulusal kimliğinin oluşumunu engelledi. Teorik olarak, Temsilciler Meclisi yasama işlevini yerine getirdi, ancak gerçekte yasa tasarıları yürütme tarafından hazırlandı ve neredeyse istisnasız olarak onları onaylayan Temsilciler Meclisine sunuldu. Anayasaya göre Fransız yüksek komiser hala en yüksek yetkiyi kullanıyordu ve bu düzenleme, başlangıçta Lübnanlı milliyetçilerin itirazlarına yol açtı. Yine de, bir olan , anayasanın kabul edilmesinden üç gün sonra Lübnan'ın ilk cumhurbaşkanı seçildi.
Debbas'ın 1932'deki ilk döneminin sonunda, Bişara el-Huri ve cumhurbaşkanlığı makamı için yarıştı ve böylece Temsilciler Meclisini böldü. Çıkmazı kırmak için bazı milletvekilleri, Bakanlar Kurulu Başkanı ve Trablusşam'ın Müslüman lideri Şeyh Muhammed el-Cisr'i uzlaşma adayı olarak önerdiler. Ancak, Fransız Yüksek Komiseri Henri Ponsot, 9 Mayıs 1932'de anayasayı askıya aldı ve Debbas'ın görev süresini bir yıl uzattı; bu şekilde Müslümanın bir cumhurbaşkanı seçilmesini engelledi. Ponsot'un davranışından memnun olmayan Fransız makamları, Ponsot'u 30 Ocak 1934'te bir yıllığına (daha sonra bir yıl daha uzatıldı) cumhurbaşkanı olarak atayan Kont Damien de Martel ile değiştirdi.
Émile Eddé, 30 Ocak 1936'da cumhurbaşkanı seçildi. Bir yıl sonra, 1926 Anayasası'nı kısmen yeniden kurdu ve Temsilciler Meclisi seçimlerini yapmaya başladı. Ancak anayasa, İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Eylül 1939'da Fransız yüksek komiseri tarafından yeniden askıya alındı.
Levant Yüksek Komiserleri
1941'den sonra Suriye ve Lübnan Genel Delegesi olarak adlandırılan Levant Yüksek Komiseri, Fransız mandası altındaki Suriye ve Lübnan ülkelerinde Fransa'yı temsil eden en yüksek rütbeli otoriteydi. Ofisi Beyrut, Lübnan'da Çam Konutu'nda bulunuyordu ve şu anda orası Fransa'nın Lübnan büyükelçisinin resmi konutu. Ofis ilk olarak Henri Gouraud tarafından yapıldı. 24 Kasım 1940'ta görevde olmalıydı ama onu Lübnan'a götüren uçak, Sardinya yakınlarındaki Cape Spartivento Muharebesi'ne katılan İtalyan hava kuvvetleri tarafından yanlışlıkla vuruldu. Pilot , Marcel Reine de dahil olmak üzere mürettebatın diğer üyeleri, iki yolcu ve kabine lideri Chiappe öldü. Son görevli, 23 Ocak 1944'te başlayan ve Fransız kuvvetlerinin Lübnan'dan çekilmesinden 5 ay sonra 1 Eylül 1946'da görevi sona eren Étienne Paul-Émile-Marie Beynet oldu.
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTltTDJZM0wwZHlZVzVrTFd4cFltRnVMVzF2Ym01aGFXVXVhbkJuTHpJd01IQjRMVWR5WVc1a0xXeHBZbUZ1TFcxdmJtNWhhV1V1YW5Cbi5qcGc=.jpg)
Eğitim
Fransız mandası, Fransız kültürünü ve Fransızcayı eğitimde destekledi. İngilizce de yüksek öğrenimde yaygındı. Dış temsilcilik okulları, devlet tarafından yönetilen bir sistem olmaksızın, Osmanlı idaresindekinden daha yüksek standartlarda eğitim sağlayan ana eğitim kurumlarıydı.
Demografi
Lübnan'ın ilk ve tek resmi dini nüfus sayımı 1932'de yapıldı ve nüfusun kabaca Müslümanlar ve Hristiyanlar arasında eşit olarak bölündüğü sonucuna varıldı, en büyük mezhepler Maruni Hıristiyanlık, Sünni İslam ve Şii İslam'dı.
Hristiyanlar | ||
---|---|---|
Mezhep | Nüfus | Yüzde |
Maruni | 226.378 | 28,8 |
76.522 | 9,7 | |
46.000 | 5,9 | |
Diğer | 53.463 | 6,8 |
Toplam | 402.363 | 51,2 |
Müslümanlar | ||
Mezhep | Nüfus | Yüzde |
175.925 | 22,4 | |
154.208 | 19,6 | |
53.047 | 6,8 | |
Toplam | 383,180 | 48,8 |
1932 yılında Büyük Lübnan sınırları içinde toplam 785.542 kişi yaşıyordu.
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- ^ Border Disputes: A Global Encyclopedia [3 volumes]: A Global Encyclopedia. ABC-CLIO. 28 Temmuz 2015. ss. 353-. ISBN .
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 24 Şubat 2021 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 15 Mart 2022.
- ^ "Bulus Nujaym and the Grand Liban Ideal, 1908–1919". Intellectual Life in the Arab East, 1890 to 1930. Syracuse University Press. 1 Haziran 1981. s. 63. ISBN . 16 Ekim 2021 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 27 Ocak 2022.
This article, bearing the dateline of Jounieh, July 10, 1919, constitutes, together with Albert Naccache’s "Notre avenir économique published also in La Revue Phénicienne (July 1919), perhaps some of the earliest written and public references to a Grand Liban. For instance, the term does not appear to have been used seven months earlier by the first Lebanese delegation to Paris - at least not in its official releases. Or to cite a later example, the term was not used in the important correspondence from Clemenceau to Maronite Patriarch Huwayik dated 10 November 1919
- ^ a b The formation of modern Lebanon. Cornell University Press. 1988. ss. 15-16. ISBN .
Nujaym’s formulation was to become the basis for Lebanese Christian arguments in favor of a Greater Lebanon. It stressed the national rather than economic aspects of that goal. Only extended boundaries would enable Lebanon to exist as an independent state. Nujaym told the European public that the Lebanese question required a definite solution: the establishment of an independent Christian state.
- ^ "Writing the Boundary: "Khitat al-Shăm" by Muhammad Kurd ʹAli". Concept Of Territory In Islamic Thought. Routledge. 2013. s. 178. ISBN .
His [(’s)] study shows that the modern map in some cases predicted the nation instead of just recording it; rather than describing existing borders it created the reality it was assumed to depict. The power of the map over the mind was great:"[H]ow could a nation resist being found if a nineteenth century map had predicted it?" In the Middle East, Lebanon seems to offer a corresponding example. When the idea of a Greater Lebanon in 1908 was put forward in a book by Bulus Nujaym, a Lebanese Maronite writing under the pseudonym of M. Jouplain, he suggested that the natural boundaries of Lebanon were exactly the same as drawn in the 1861 and 1863 staff maps of the French military expedition to Syria, maps that added territories on the northern, eastern and southern borders, plus the city of Beirut, to the Mutasarrifiyya of Mount Lebanon. In this case, too, the prior existence of a European military map seems to have created a fact on the ground.
- ^ a b c Salibi 1990: "Since the turn of the century, however, the Maronites had pressed for the extension of this small Lebanese territory to what they argued were its natural and historical boundaries: it would then include the coastal towns of Tripoli, Beirut, Sidon and Tyre and their respective hinterlands, which belonged to the Vilayet of Beirut; and the fertile valley of the Bekaa (the four Kazas, or administrtative districts, of Baalbek, the Bekaa, Rashayya and Hasbayya), which belonged to the Vilayet of Damascus. According to the Maronite argument, this 'Greater Lebanon' had always had a special social and historical character, different from that of its surroundings, which made it necessary and indeed imperative for France to help establish it as an independent state. While France had strong sympathies for the Maronites, the French government did not support their demands without reserve. In Mount Lebanon, the Maronites had formed a clear majority of the population. In a 'Greater Lebanon', they were bound to be outnumbered by the Muslims of the coastal towns and their hinterlands, and by those of the Bekaa valley; and all the Christian communities together, in a 'Greater Lebanon', could at best amount to a bare majority. The Maronites, however, were insistent in their demands. Their secular and clerical leaders had pressed for them during the war years among the Allied powers, not excluding the United States."
- ^ Harris 2012, pp. 173–174
- ^ Salibi 2003, p. 33, "At the battle of the Maysalun Pass, in the Anti-Lebanon, the French did crush the forces of King Faysal in July 1920, which finally opened the way for their occupation of Damascus. Maronite volunteers reportedly fought with the French in the battle, and there were open Maronite celebrations of the French victory, or rather of the Arab defeat. This was not to be forgotten in Damascus."
- ^ a b A History of the Middle East. 1991. s. 202.
- ^ a b . www.worldstatesmen.org. 4 Ekim 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2022.
- ^ a b Maktabi (1 Ocak 1999). "The Lebanese census of 1932 revisited. Who are the Lebanese?". British Journal of Middle Eastern Studies (İngilizce). 15 Ocak 2022 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 27 Ocak 2022.
Bibliyografya
- A House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered. University of California Press. 1990. ISBN . 22 Ocak 2022 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 27 Ocak 2022. (note: see also summary here 3 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde .)
- Lebanon: A History, 600-2011. Oxford University Press. 2012. ss. 173-179. ISBN . 27 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 27 Ocak 2022.
Dış bağlantılar
- Kısa bir Lübnan tarihi 3 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde .
- Sözlük -- Lübnan 27 Ocak 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde .
- Lübnan'ın Modern Tarihinde Dönüm Noktası Tarihleri
- Kongre Kütüphanesi - Araştırma - Ülke Çalışmaları - Lübnan - Fransız Mandası 4 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde .
wikipedia, wiki, viki, vikipedia, oku, kitap, kütüphane, kütübhane, ara, ara bul, bul, herşey, ne arasanız burada,hikayeler, makale, kitaplar, öğren, wiki, bilgi, tarih, yukle, izle, telefon için, turk, türk, türkçe, turkce, nasıl yapılır, ne demek, nasıl, yapmak, yapılır, indir, ücretsiz, ücretsiz indir, bedava, bedava indir, mp3, video, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, resim, müzik, şarkı, film, film, oyun, oyunlar, mobil, cep telefonu, telefon, android, ios, apple, samsung, iphone, xiomi, xiaomi, redmi, honor, oppo, nokia, sonya, mi, pc, web, computer, bilgisayar
Buyuk Lubnan Devleti Arapca دولة لبنان الكبير Dawlat Lubnan al Kabir Fransizca Etat du Grand Liban 1 Eylul 1920 de ilan edilen Mayis 1926 da adini Lubnan Cumhuriyeti Arapca الجمهورية اللبنانية romanize al Jumhuriyah al Lubnaniyah Fransizca Republique libanaise yapan ve modern Lubnan in onceli olan bir devletti LubnanBuyuk Lubnan Devleti 1920 1926 Fransizca Etat du Grand Liban Arapca دولة لبنان الكبير Lubnan Cumhuriyeti 1926 1946 Fransizca Republique libanaise Arapca الجمهورية اللبنانية1920 1943BayrakSuriye ve Lubnan Mandasi icindeki Buyuk Lubnan in yesil konumuTurFransa mandasiBaskentBeyrutYaygin dil ler Arapca Fransizca Ingilizce ErmeniceYuksek Komiser 1920 1923 ilk Henri Gouraud 1944 1946 son Cumhurbaskani 1926 1934 ilk 1943 son Basbakan 1926 1927 ilk 1943 son Riyad es SulhTarihi donemIki savas arasi donem Devletin kurulusu1 Eylul 1920 Anayasa23 Mayis 1926 Bagimsizlik ilani22 Kasim 1943 Fransiz kuvvetlerinin ulkeden cekilmesi17 Nisan 1946Para birimiSuriye lirasi 1920 1939 Lubnan lirasi 1939 1943 Onculler ArdillarIsgal Edilmis Dusman Topraklari Yonetimi Lubnan Devlet 31 Agustos 1920 tarihli 318 Sayili Kararnamenin ardindan 1 Eylul 1920 de 1923 te onaylanacak olan Suriye ve Lubnan Mandasi nin onerilen sartlari altinda bir Milletler Cemiyeti Mandasi olarak ilan edildi Osmanli Imparatorlugu 1920 de Sevr Antlasmasi ile resmen bolundugunde Ortadogu daki dort bolgesinin Milletler Cemiyeti mandasi olmasi gerektigine ve Cemiyet adina gecici olarak Birlesik Krallik ve Fransa tarafindan yonetilmesine karar verildi Ingilizlere ve Fransizlara ise Suriye ve Lubnan uzerinde manda yetkisi verildi General Gouraud guney ve bati sinirindaki birkac Suriye koyunu Lubnan a ayirip Lubnan a ve baskenti Beyrut a ekledikten sonra bugunku sinirlariyla devletin kuruldugunu ilan etti Yeni Fransiz bayragini Lubnan sediriyle birlestiren bir verildi Arka planIsim ve Anlayis Cebel i Lubnan Sancagi nin siyah kesikli cizgi onceki topraklarinin siniriyla karsilastirildiginda Buyuk Lubnan in sinirlarinin haritasi gunumuz dini gruplarin dagiliminin bir haritasinin uzerine yerlestirilmis Buyuk Lubnan terimi eski Osmanli bolgeleri olan Trablussam ve Sayda ile Bekaa Vadisi nin dahil edilmesinin bir sonucu olarak mevcut eski ozerk bolge olan Cebel i Lubnan Sancagi nin boyutunun neredeyse iki katina ciktigini ima eder Mutasarriflik 1861 de Avrupa gucleri tarafindan Reglement Organique hukumleri uyarinca yerel Hristiyan nufusu korumak icin kurulmustu Fransizca Le Grand Liban terimi ilk olarak 1919 Paris Baris Konferansi nin hazirliklari sirasinda Lubnanli aydinlar Bulus Nujaym ve Albert Naccache tarafindan kullanildi Nujaym Buyuk Lubnan lehine argumanlarin temeli olacak 550 sayfalik bir analiz olan ve cok okunan 1908 tarihli La question du Liban adli eseri uzerine insa ediyordu Calisma ekonomik basari icin Lubnan sinirlarinin onemli olcude genisletilmesi gerektigini savundu Nujaym tarafindan Liban de la grande epoque u temsil ettigi one surulen sinirlar ulusu sadece kaydetmek yerine tahmin eden modern bir haritanin ornegi olarak gosterilen 1860 64 Fransiz seferinin haritasindan temel alinarak cizildi Paris Baris Konferansi Cam Konutu nda 1 Eylul 1920 de Buyuk Lubnan devletinin ilani 27 Ekim 1919 da Maruni Patrigi liderligindeki Lubnan heyeti Paris Baris Konferansi na bir memorandumda Lubnan in ozlemlerini sundu Bu Hristiyan cemaatinin boyle genislemis bir devlette acik cogunluk olmayacagi gercegine ragmen ek alanlarin Lubnan in dogal kisimlarini olusturdugunu savunarak Lubnan Mutasarrifligi nin sinirlarinin onemli olcude genisletilmesini iceriyordu Bekaa ve Akkar daki tarim arazilerinin ilhaki arayisi Buyuk Kitlik ta Lubnan Dagi Mutasarriflik nufusunun yaklasik yarisinin olumunun ardindan varolussal korkularla ateslenmisti Maruni kilisesi ve laik liderler halkina daha iyi bakabilecek bir devlet ariyorlardi Mutasarriflik a eklenecek alanlar arasinda tamami Beyrut Vilayeti ne ait olan Beyrut Trablussam Sayda ve Sur sahil kasabalari ve bunlarin hinterlandi ile Suriye Vilayeti nin dort ilcesi Baalbek Bekaa Rasaya ve Ilan l Etat du Grand Liban i yaratan 318 numarali Arrete Baris konferansinin ardindan Fransizlara Fransiz Suriye ve Lubnan Mandasi verildi ve buna gore Lubnan tanimi hala Fransizlar tarafindan yapilacakti Bolgenin cogu Isgal Edilmis Dusman Topraklari Yonetimi tarafindan kontrol edildi geri kalani kisa bir sure icin Suriye Arap Kralligi tarafindan kontrol edildi ta ki Suriye Arap Kralligi nin Temmuz 1920 deki yenilgisine kadar Belirleyici Meyselun Muharebesi nin ardindan Lubnanli Maruniler Arap yenilgisini acikca kutladilar 24 Agustos 1920 de Fransa Basbakani Alexandre Millerand Baspiskopos Khoury ye sunlari yazdi Ulkenin benim icin geri cagirdiginiz Bekaa uzerindeki iddialari kabul edildi Fransiz hukumetinin talimati uzerine General Gouraud Zahle nin Grand Kadri Oteli nde Anti Lubnan silsilesinin ve Hermon un zirvesine kadar uzanan bolgenin Lubnan a dahil edildigini ilan etti Bu Fransa nin ulkenizin dogal sinirlarinin guvence altina alinmasi icin olusturmak istedigi Buyuk Lubnan dir Daha sonraki tarihiLubnan Cumhuriyeti Anayasasi Lubnan 1943 te bagimsizligini kazandi ve Fransizlar 1946 da ulkeyi terk etti HukumetIlk Lubnan Anayasasi 23 Mayis 1926 da yururluge girdi ve ardindan birkac kez degistirildi Fransiz Ucuncu Cumhuriyeti nden sonra modellenmis bir cumhurbaskani ve bir bakanlar kurulu veya kabine ile Temsilciler Meclisi ve bir Senatodan sonunda kapatilmis olmasina ragmen olusan iki meclisli bir parlamento sagladi Cumhurbaskani Temsilciler Meclisi tarafindan alti yillik bir sure icin secilecekti ve alti yillik bir sure dolmadan yeniden secilemeyecekti Milletvekilleri konfesyonist cizgisinde halk tarafindan secilecekti Lubnan parlamentosu milletvekilleri tarafindan elle cizilmis ve imzalanmis ilk Lubnan bayragi 11 Kasim 1943 Bu donemde belli basli siyasi gorevlilerin yani sira kamu idaresindeki en ust rutbelileri belli basli mezheplerin nufus icindeki oranlarina gore secme gelenegi guclendi Bu nedenle ornegin cumhurbaskani bir Maruni Hristiyan basbakan bir ve Temsilciler Meclisi baskani bir olmalidir Kabinede her zaman bir Rum Ortodoks ve bir Durzi bulunacakti Bu uygulama Maruni cumhurbaskanina asiri yetki basbakan secme yetenegi gibi saglayarak mezhep gerginligini artirdi ve Lubnan ulusal kimliginin olusumunu engelledi Teorik olarak Temsilciler Meclisi yasama islevini yerine getirdi ancak gercekte yasa tasarilari yurutme tarafindan hazirlandi ve neredeyse istisnasiz olarak onlari onaylayan Temsilciler Meclisine sunuldu Anayasaya gore Fransiz yuksek komiser hala en yuksek yetkiyi kullaniyordu ve bu duzenleme baslangicta Lubnanli milliyetcilerin itirazlarina yol acti Yine de bir olan anayasanin kabul edilmesinden uc gun sonra Lubnan in ilk cumhurbaskani secildi Debbas in 1932 deki ilk doneminin sonunda Bisara el Huri ve cumhurbaskanligi makami icin yaristi ve boylece Temsilciler Meclisini boldu Cikmazi kirmak icin bazi milletvekilleri Bakanlar Kurulu Baskani ve Trablussam in Musluman lideri Seyh Muhammed el Cisr i uzlasma adayi olarak onerdiler Ancak Fransiz Yuksek Komiseri Henri Ponsot 9 Mayis 1932 de anayasayi askiya aldi ve Debbas in gorev suresini bir yil uzatti bu sekilde Muslumanin bir cumhurbaskani secilmesini engelledi Ponsot un davranisindan memnun olmayan Fransiz makamlari Ponsot u 30 Ocak 1934 te bir yilligina daha sonra bir yil daha uzatildi cumhurbaskani olarak atayan Kont Damien de Martel ile degistirdi Emile Edde 30 Ocak 1936 da cumhurbaskani secildi Bir yil sonra 1926 Anayasasi ni kismen yeniden kurdu ve Temsilciler Meclisi secimlerini yapmaya basladi Ancak anayasa Ikinci Dunya Savasi nin patlak vermesiyle Eylul 1939 da Fransiz yuksek komiseri tarafindan yeniden askiya alindi Levant Yuksek Komiserleri 1941 den sonra Suriye ve Lubnan Genel Delegesi olarak adlandirilan Levant Yuksek Komiseri Fransiz mandasi altindaki Suriye ve Lubnan ulkelerinde Fransa yi temsil eden en yuksek rutbeli otoriteydi Ofisi Beyrut Lubnan da Cam Konutu nda bulunuyordu ve su anda orasi Fransa nin Lubnan buyukelcisinin resmi konutu Ofis ilk olarak Henri Gouraud tarafindan yapildi 24 Kasim 1940 ta gorevde olmaliydi ama onu Lubnan a goturen ucak Sardinya yakinlarindaki Cape Spartivento Muharebesi ne katilan Italyan hava kuvvetleri tarafindan yanlislikla vuruldu Pilot Marcel Reine de dahil olmak uzere murettebatin diger uyeleri iki yolcu ve kabine lideri Chiappe oldu Son gorevli 23 Ocak 1944 te baslayan ve Fransiz kuvvetlerinin Lubnan dan cekilmesinden 5 ay sonra 1 Eylul 1946 da gorevi sona eren Etienne Paul Emile Marie Beynet oldu Buyuk Lubnan in bes kurusluk madeni parasi 1924Egitim Fransiz mandasi Fransiz kulturunu ve Fransizcayi egitimde destekledi Ingilizce de yuksek ogrenimde yaygindi Dis temsilcilik okullari devlet tarafindan yonetilen bir sistem olmaksizin Osmanli idaresindekinden daha yuksek standartlarda egitim saglayan ana egitim kurumlariydi DemografiLubnan in ilk ve tek resmi dini nufus sayimi 1932 de yapildi ve nufusun kabaca Muslumanlar ve Hristiyanlar arasinda esit olarak bolundugu sonucuna varildi en buyuk mezhepler Maruni Hiristiyanlik Sunni Islam ve Sii Islam di HristiyanlarMezhep Nufus YuzdeMaruni 226 378 28 876 522 9 746 000 5 9Diger 53 463 6 8Toplam 402 363 51 2MuslumanlarMezhep Nufus Yuzde175 925 22 4154 208 19 653 047 6 8Toplam 383 180 48 8 1932 yilinda Buyuk Lubnan sinirlari icinde toplam 785 542 kisi yasiyordu Ayrica bakinizSykes Picot Anlasmasi San Remo Konferansi Lubnan Dagi Fransiz Suriye ve Lubnan Mandasi Meyselun Muharebesi 1920 Suriye Lubnan Savasi 1941 Fransiz somurge imparatorluguKaynakca Border Disputes A Global Encyclopedia 3 volumes A Global Encyclopedia ABC CLIO 28 Temmuz 2015 ss 353 ISBN 978 1 61069 024 9 Arsivlenmis kopya 24 Subat 2021 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 15 Mart 2022 Bulus Nujaym and the Grand Liban Ideal 1908 1919 Intellectual Life in the Arab East 1890 to 1930 Syracuse University Press 1 Haziran 1981 s 63 ISBN 978 0 8156 6086 6 16 Ekim 2021 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 27 Ocak 2022 This article bearing the dateline of Jounieh July 10 1919 constitutes together with Albert Naccache s Notre avenir economique published also in La Revue Phenicienne July 1919 perhaps some of the earliest written and public references to a Grand Liban For instance the term does not appear to have been used seven months earlier by the first Lebanese delegation to Paris at least not in its official releases Or to cite a later example the term was not used in the important correspondence from Clemenceau to Maronite Patriarch Huwayik dated 10 November 1919 a b The formation of modern Lebanon Cornell University Press 1988 ss 15 16 ISBN 978 0 8014 9523 6 Nujaym s formulation was to become the basis for Lebanese Christian arguments in favor of a Greater Lebanon It stressed the national rather than economic aspects of that goal Only extended boundaries would enable Lebanon to exist as an independent state Nujaym told the European public that the Lebanese question required a definite solution the establishment of an independent Christian state Writing the Boundary Khitat al Shăm by Muhammad Kurd ʹAli Concept Of Territory In Islamic Thought Routledge 2013 s 178 ISBN 978 1 136 18453 6 His s study shows that the modern map in some cases predicted the nation instead of just recording it rather than describing existing borders it created the reality it was assumed to depict The power of the map over the mind was great H ow could a nation resist being found if a nineteenth century map had predicted it In the Middle East Lebanon seems to offer a corresponding example When the idea of a Greater Lebanon in 1908 was put forward in a book by Bulus Nujaym a Lebanese Maronite writing under the pseudonym of M Jouplain he suggested that the natural boundaries of Lebanon were exactly the same as drawn in the 1861 and 1863 staff maps of the French military expedition to Syria maps that added territories on the northern eastern and southern borders plus the city of Beirut to the Mutasarrifiyya of Mount Lebanon In this case too the prior existence of a European military map seems to have created a fact on the ground a b c Salibi 1990 Since the turn of the century however the Maronites had pressed for the extension of this small Lebanese territory to what they argued were its natural and historical boundaries it would then include the coastal towns of Tripoli Beirut Sidon and Tyre and their respective hinterlands which belonged to the Vilayet of Beirut and the fertile valley of the Bekaa the four Kazas or administrtative districts of Baalbek the Bekaa Rashayya and Hasbayya which belonged to the Vilayet of Damascus According to the Maronite argument this Greater Lebanon had always had a special social and historical character different from that of its surroundings which made it necessary and indeed imperative for France to help establish it as an independent state While France had strong sympathies for the Maronites the French government did not support their demands without reserve In Mount Lebanon the Maronites had formed a clear majority of the population In a Greater Lebanon they were bound to be outnumbered by the Muslims of the coastal towns and their hinterlands and by those of the Bekaa valley and all the Christian communities together in a Greater Lebanon could at best amount to a bare majority The Maronites however were insistent in their demands Their secular and clerical leaders had pressed for them during the war years among the Allied powers not excluding the United States Harris 2012 pp 173 174 Salibi 2003 p 33 At the battle of the Maysalun Pass in the Anti Lebanon the French did crush the forces of King Faysal in July 1920 which finally opened the way for their occupation of Damascus Maronite volunteers reportedly fought with the French in the battle and there were open Maronite celebrations of the French victory or rather of the Arab defeat This was not to be forgotten in Damascus a b A History of the Middle East 1991 s 202 a b www worldstatesmen org 4 Ekim 2002 tarihinde kaynagindan arsivlendi Erisim tarihi 14 Ocak 2022 a b Maktabi 1 Ocak 1999 The Lebanese census of 1932 revisited Who are the Lebanese British Journal of Middle Eastern Studies Ingilizce 15 Ocak 2022 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 27 Ocak 2022 BibliyografyaA House of Many Mansions The History of Lebanon Reconsidered University of California Press 1990 ISBN 978 0 520 07196 4 22 Ocak 2022 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 27 Ocak 2022 note see also summary here 3 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde Lebanon A History 600 2011 Oxford University Press 2012 ss 173 179 ISBN 9780195181111 27 Temmuz 2020 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 27 Ocak 2022 Dis baglantilarKisa bir Lubnan tarihi 3 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde Sozluk Lubnan 27 Ocak 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde Lubnan in Modern Tarihinde Donum Noktasi Tarihleri Kongre Kutuphanesi Arastirma Ulke Calismalari Lubnan Fransiz Mandasi 4 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde