İtalya Krallığı (İtalyanca: Regno d'Italia; Fransızca: Royaume d'Italie) Kuzey İtalya'da (eski adıyla İtalya Cumhuriyeti), Fransız imparatoru I. Napolyon'un himayesinde bulunan Fransa ile kişisel birliktelikte olan devletti.
İtalya Krallığı | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1805-1814 | |||||||||||
![]() Bayrak Arma | |||||||||||
![]() | |||||||||||
Tür | Fransa İmparatorluğu'na bağlı devlet. | ||||||||||
Başkent | Milano | ||||||||||
Resmî dil(ler) | İtalyanca, Fransızca | ||||||||||
Resmî din | Katoliklik | ||||||||||
Demonim | İtalyanlar, Fransızlar | ||||||||||
Hükûmet | Anayasal monarşi | ||||||||||
Kral | |||||||||||
| |||||||||||
Genel Vali | |||||||||||
| |||||||||||
Yasama organı | Danışman Senato | ||||||||||
Tarihî dönem | Napolyon Savaşları | ||||||||||
| |||||||||||
Yüzölçümü | |||||||||||
1809 | 75740 km2 | ||||||||||
Nüfus | |||||||||||
| |||||||||||
Para birimi | İtalyan lirası | ||||||||||
Günümüzdeki durumu |
Yönetimi I. Napolyon ve yardımcısı Eugène de Beauharnais (üvey oğlu) tarafından yürütüldü. Devlet, Lombardiya, Veneto, Emilia-Romagna, Friuli-Venezia Giulia, (Trentino-Alto Adige/Südtirol), Güney Tirol ve Marche'in modern eyaletlerini kapsıyordu.
I. Napolyon, ayrıca kuzey ve orta İtalya'nın geri kalanını Aosta, Piedmont, Ligurya, Toskana, Umbria ve Lazio şeklinde, İtalya Krallığının parçası olarak değil, doğrudan Birinci Fransız İmparatorluğu'nun bir parçası olarak yönetti. Devlet, Fransız Devriminin İtalya savaşlarından tamamen etkilendi. İsyancı İtalyanlar, Avusturya İmparatorluğu'nu ülkeyi koruması için davet etti. Bu sırada iç savaş çıkardılar ve bazı senato üyelerini katlettiler. Bu iç savaş sonucu devlet Avusturya tarafından ilhak edildi ve Napolyon İtalya'sı son buldu.
Kuruluşu
Ekim 1795'te Napolyon, Fransız Silahlı Kuvvetleri'nin başına getirildi. Bu sırada Paris'te General de Beauharnais'in eski eşi Joséphine de Beauharnais ile evlendi. Evlilikten iki gün sonra Şubat 1796'da İtalya'daki Fransız ordusunun başkomutanı olmak üzere Paris'ten ayrıldı. Nisan 1796'da ilk İtalya seferini düzenledi. Muharebelerde stratejik zaferler kazanan Napolyon'un bu seferi başarıyla sonuçlandı. Daha sonra Campo Formio Antlaşması'nın imzalanmasıyla İtalya, Venedik Cumhuriyeti'ne bırakıldı, karşılığında da Belçika ve İyon Adaları alındı. Bu olaydan sonra Devrim Cumhuriyeti ve Napolyon, Avusturya'ya İtalya'daki Fransız yönetimini kabul ettirmiş oldu.
Napolyon Bonapart, 1800'de tekrar İtalya'ya sefer düzenledi ve Milano'yu Fransız toprağı yaptı. Böylece Avusturya ordularını ikiye böldü, bir orduyu kuşatma altında tutarken diğer orduya saldırdı. Bu saldırılardan zafer ile ayrıldı. General Jean Victor Marie Moreau'nun Hohenlinden'deki zaferi üzerine, Avusturya İmparatoru, İngilizler ile ittifakını bozmak ve Şubat 1801'de Lunéville Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı. Napolyon, bu başarısıyla kısa sürede Fransızların desteğini kazandı. Yabancı ülkelerdeki Fransız halkının, ülkelerine dönüp devletin modernleştirilmesinde kendisine yardımcı olmalarını sağladı. 1804'te I. Napolyon, Code Napoleon adı altında kanunlar (Napolyon Kanunları) çıkardı.
Anayasa
İtalya Krallığı, 17 Mart 1805'te başkanı Napolyon Bonapart olan İtalya Cumhuriyeti'nin anayasal monarşi biçimine döndü, I. Napolyon kral olarak hükmetmeye devam etti ve üvey oğlu Eugène de Beauharnais'i genel vali atadı. Napolyon, 26 Mayıs'ta Milano'da yer alan Duomo di Milano'da Lombardiya Demir Tacı'nı giyerek İtalya kralı unvanını aldı. Tam unvanı "Fransız İmparatoru ve İtalya kralı" (Fransızca: Empereur des Français et Roi d'Italie) idi.
İtalya Cumhuriyet Anayasası hiçbir zaman resmi olarak kaldırılmasa da, yeni düzenlenen bir dizi Anayasa Tüzüğü eski anayasayı değiştirdi. Birincisi, krallığın kurulmasından iki gün sonra, Kurucu Napolyon'u kral olarak ilan ettiği, resmi veya evlatlık oğullarından birinin Napolyon Savaşları bittikten sonra kral olarak tahta çıkacağını 19 Mart'ta ilan etti. Bu anayasa ile birlikte İtalya ve Fransa tahtları ayrıldı.
Bir diğer yasa, krallığın 5 Haziran'da ilan edilen üçüncü yasaydı: I. Napolyon devletin tek hükümdarı ve hükûmetin tüm yetkilerine sahipti; yokluğunda ise tüm yetkinin verildiği Genel Vali Eugène de Beauharnais tarafından temsil edilmesi idi. Danışman, Yasama Konseyi ve senato üyeleri, görüşleri yalnızca isteğe bağlı ve kral için bağlayıcı olmayan bir Danıştay'da birleştirildi. Yasama Organı, eski parlamentoyla birlikte teoride kaldı ve 1805'ten sonra bir daha kullanılmadı. Onun yerine; Napolyon Yasaları çıkarıldı.
16 Şubat 1806'da karar verilen dördüncü tüzük, Eugène de Beauharnais'i tahtın varisi olduğunu belirtiyordu. 21 Mart 1808'de yapılan beşinci ve altıncı tüzükler, Konsültay'ı Danıştay'dan ayırdı ve kralı önemli konular ve istekleri hakkında bilgilendirmekle görevlendirdi. 15 Mart 1810'da kraliyet ailesinin üyeleri için yıllık gelirler düzenlendi. 1812'de Sayıştay atandı.
Hükûmetin toplamda yedi adet bakanı vardı:
- Savunma bakanı olarak önce General Augusto Caffarelli, daha sonra bir yıl boyunca General Giuseppe Danna, 1811'den 1814'e kadar General Achille Fontanelli;
- İçişleri bakanı olarak önce Ludovico Arborio di Breme, daha sonra 1809'dan 1814'e kadar Luigi Vaccari;
- Dış işleri bakanı olarak Ferdinando Marescalchi;
- Adalet ve Yargıtay başkanı olarak Giuseppe Luosi;
- Hazine bakanı olarak önce Antonio Codronchi daha sonra 1811'den itibaren Ambrogio Birago;
- Maliye bakanı olarak Giuseppe Prina;
- Din adamı olarak Giovanni Bovara.
Bölgeler
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTh3THpCaUx6RTRNRGRMYVc1blpHOXRTWFJoYkhrdWFuQm5MekU0TUhCNExURTRNRGRMYVc1blpHOXRTWFJoYkhrdWFuQm4uanBn.jpg)
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgxTHpWbEx6Rm1jbVZ1WTJndFpXMXdhWEpsTVRneE1TNXFjR2N2TVRnd2NIZ3RNV1p5Wlc1amFDMWxiWEJwY21VeE9ERXhMbXB3Wnc9PS5qcGc=.jpg)
Başlangıçta krallık, İtalya Cumhuriyeti topraklarından oluşuyordu: eski Milano Dükalığı,Mantua Dükalığı, Modena ve Reggio Dükalığı, Venedik Cumhuriyeti'nin batı kısmı, Romagna'daki Papalık Devletlerinin bir kısmı daha krallığın sınırlarına dahil edildi.
Üçüncü Koalisyonun yenilgisi ile Pressburg Barışı'nın ardından 1 Mayıs 1806'da krallık, Avusturya'dan ve geri kalan Venedik bölgelerinin, Istria ve Dalmaçya'nın da dahil olmak üzere Kotor'u (daha sonra Cattaro olarak bilinen) kaybetti. 10 Ekim 1807 tarihinde İtalya, Avusturya ile Fontainebleau Konvansiyonu sonucu, Monfalcone'u ve Gradisca'yı Avusturya'ya devretti, yeni sınırı olan Isonzo Nehri civarını aldı.
Son düzenleme, Avusturya'nın yeni yenilgisinden sonra geldi: İmparator Napolyon ve Bavyera Kralı I. Maximilian Joseph, 28 Şubat 1810'da İtalya'yı da içeren bir bölge değişimine karar vererek Paris Antlaşması'nı imzaladı. Bavyera güney Tirol'u İtalya Krallığı'na devretti, Istria ve Dalmaçya'yı (Ragusa ile) Fransa'ya taşıdı ve Adriyatik bölgelerini yeni oluşturulan İlirya Cumhuriyeti'ne dahil etti. Garfagnana ve Friuli'nin İtalya ve Fransa arasındaki sınırlarda küçük değişiklikleri 5 Ağustos 1811'de yürürlüğe girdi.
Krallık, çeşitli koalisyon savaşları sırasında Napolyon'un Avusturya'ya karşı operasyonlarında bir tiyatro görevi gördü. Birleşik Krallık ile ticaret yapmak yasaktı.
Bölgelerin ve kasabaların listesi
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgzTHpkaEwwMWhjRjloWkcxcGJtbHpkSEpoZEdsMlpWOWthWFpwYzJsdmJuTmZiMlpmZEdobFgwWnBjbk4wWDBaeVpXNWphRjlGYlhCcGNtVmZNVGd4TWkxbGJpNXpkbWN2TXpFd2NIZ3RUV0Z3WDJGa2JXbHVhWE4wY21GMGFYWmxYMlJwZG1semFXOXVjMTl2Wmw5MGFHVmZSbWx5YzNSZlJuSmxibU5vWDBWdGNHbHlaVjh4T0RFeUxXVnVMbk4yWnk1d2JtYz0ucG5n.png)
Krallık en geniş sınırlarına ulaştığı dönemde (1809-1814 arası) Istria/Dalmaçya'yı kaybetti ama Bolzano/Alto Adige'yi topraklarına kattı ve 24 bölgeye ayrıldı.
- Adda (bölge başkenti Sondrio)
- Adige (bölge başkenti Verona)
- Agogna (bölge başkenti Novara)
- Alto Adige (bölge başkenti Trento)
- Crostolo (bölge başkenti Reggio Emilia)
- Lario (bölge başkenti Como)
- Yukarı Po bölgesi (bölge başkenti Ferrara)
- Mella (bölge başkenti Brescia)
- Mincio (bölge başkenti Mantua)
- Olona (bölge başkenti Milano)
- Panaro (bölge başkenti Modena)
- Reno (bölge başkenti Bologna)
- Rubicone (bölge başkenti Cesena)
- Serio (bölge başkenti Bergamo)
- Yukarı Po bölgesi (bölge başkenti Cremona)
- Adriatico (bölge başkenti Venice)
- İlçesi yok.
- Bacchiglione (bölge başkenti Vicenza)
- İlçesi yok.
- Brenta (bölge başkenti Padua)
- İlçesi yok.
- Passariano (bölge başkenti Udine)
- İlçesi yok.
- Piave (bölge başkenti Belluno)
- İlçesi yok.
- Tagliamento (bölge başkenti Treviso)
- İlçesi yok.
- Metauro (bölge başkenti Ancona)
- İlçesi yok.
- Musone (bölge başkenti Macerata)
- İlçesi yok.
- Tronto (bölge başkenti Fermo)
- İlçesi yok.
Para birimi
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTlrTDJRekx6UXdYMnhwY21WZk1UZ3dPQzVxY0djdk1UUXdjSGd0TkRCZmJHbHlaVjh4T0RBNExtcHdadz09LmpwZw==.jpg)
Napolyon İtalya'sına Napolyon tarafından, ülkede kullanılan yerel paraların yerini alan yeni bir ulusal para birimi verildi. Fransız frangı ile aynı büyüklükte, ağırlıkta ve metal olan İtalyan lirası kullanımı yürürlüğe girdi. 21 Mart 1806'da Napolyon tarafından imparatorluk kararnamesi ile yeni madeni paraların üretimi 1807'de başladı. Para birimi, 5 gram ağırlığında gümüş lirası idi. 2 sterlin, (10 gram gümüş) 5 sterlin, (25 gram gümüş) 20 sterlin (6.45 gram altın) ve 40 sterlin (12.9 gram altın) madeni para değerli sayıldı ve basıldı.
Ordu
Krallığın ordusu Napolyon Savaşları sırasında yer alan Grande Armée idi. 1805-1814 yılları arasında I. Napolyon, İtalya Krallığı'na yaklaşık 200.000 asker verdi.
1805 yılında İtalyan birlikleri Manş Denizi boyunca garnizon görevi yaptılar, 1806-1807 boyunca Kolberg ve Danzig kuşatmalarıyla Dalmaçya'da savaştılar. 1809'da Eugène'nin İtalya Ordusu, I. Napolyon'un Avusturya İmparatorluğu'nu işgal edeceği sırada ordunun sağ kanadını oluşturdu, Raab'da bir zafer kazandı ve Wagram'daki zaferde saygın bir paya sahip oldu.
1812'de Eugène de Beauharnais, İtalya Krallığı'nın 27.000 askerini Rusya'ya götürdü. İtalya ordusu Borodino ve Maloyaroslavets'da zaferler kazandı:
"İtalyan ordusu, Avrupa'nın en cesur birlikleri arasında yer almaya hak kazandıran nitelikler sergilemiştir."
Rus savaşından geriye yaklaşık 1,000-2,000 İtalyan hayatta kaldı ve sancaklarıyla beraber geri dönmeyi başardılar. 1813'te Eugène de Beauharnais, Avusturyalıların (Mincio Nehri Savaşı) saldırılarına karşı mümkün olduğu kadar uzun süre direndi ve daha sonra Şubat 1814'te ateşkes ilan etmek zorunda kaldı.
- İtalya Krallığı birliklerinin üniformaları, 1805–14
-
- 1812'de askeri geçit töreni
Piyade:
- Çizgi piyade: İtalya Cumhuriyeti'nden beş alay, daha sonra iki tane daha eklendi ve 1808'de büyüdü.
- Hafif piyade: İtalya Cumhuriyeti'nden üç alay, artı 1811'de yetiştirilen bir diğer alay.
- Kraliyet Muhafızı: İtalyan Cumhuriyeti'nden iki tabur (Granatieri ve Cacciatori), artı 1806'da yetiştirilen diğer iki alay (Velites) artı 1810'da yetiştirilen iki tabur ve 1811'de yetiştirilen iki gardiyan alayı.
Süvari:
- Dragoons: İtalya Cumhuriyeti'nden iki alay.
- Cacciatori a Cavallo (Hafif süvari): İtalyan Cumhuriyeti'nden bir alay, diğer üçü 1808, 1810 ve 1811'de eklenerek büyüdü.
- Kraliyet Muhafızı: iki dragoons alayı, beş Onur Muhafızı birliği.
Yerel yönetim
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTg0THpnMUx6TTBNamhmTFY5TmFXeGhibTlmTFY5RmVGOXdZV3hoZW5wdlgyUmxiRjlUWlc1aGRHOWZMVjlHYjNSdlgwZHBiM1poYm01cFgwUmhiR3dsTWpkUGNuUnZYeTFmTWpNdFNuVnVaUzB5TURBM0xtcHdaeTh5TVRWd2VDMHpOREk0WHkxZlRXbHNZVzV2WHkxZlJYaGZjR0ZzWVhwNmIxOWtaV3hmVTJWdVlYUnZYeTFmUm05MGIxOUhhVzkyWVc1dWFWOUVZV3hzSlRJM1QzSjBiMTh0WHpJekxVcDFibVV0TWpBd055NXFjR2M9LmpwZw==.jpg)
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTloTDJFMUwwMXZibk5wWVhWRGIyNXpkV3gwWVZKbGNIVmliR2x4ZFdWRGMyRnNjR2x1WlRFNE1EZ3VhbkJuTHpJeE5YQjRMVTF2Ym5OcFlYVkRiMjV6ZFd4MFlWSmxjSFZpYkdseGRXVkRjMkZzY0dsdVpURTRNRGd1YW5Cbi5qcGc=.jpg)
Krallığın idari yönetimi ilk olarak 8 Haziran 1805'te bir yasa ile belirlendi. Fransız yasa sisteminin ardından devlete, 14 ayrı bölümde, on iki yerel kasaba, Adda (Sondrio ili) ve Adige'den (Verona ili) miras kalmıştı. Genel vali, daire başkanı, her eyalette Devletin temsilcisiydi, merkezi hükümetin idari kararlarını iyileştirdi, yerel yönetimleri kontrol etti, polis ve askerlere liderlik etti, cumhuriyet döneminden farklı olarak tüm yürütme yetkilerine sahipti. Yerel yasama organı, komün temsilcileri tarafından oluşturulan Genel Konsey idi.
Temsilciler, Fransız bölgelerine eşdeğer olarak ayrıldı. İlçe şefi, genel valiye benzer yetkilere sahip, ancak daha küçük bir alanda başkan yardımcısı sıfatı taşıyordu. Yerel yasama organı, on bir üyeden oluşan Bölge Konseyi'ne bağlıydı. İlçelerdeki sistem, Fransa'da olduğu gibi kantonlarda adalet memurları, vergi memurları halk ile ilgileniyordu. Kantonlar daha sonra komünlere bölündü. Komünlerin, komün büyüklüğüne bağlı olarak kral veya vali tarafından seçilen on beş, otuz veya kırk üyeli bir Şehir Konseyi (Consiglio Comunale) vardı. Konsey, bir Şehircilik bakanının yardımıyla olağan yönetim için iki, dört veya altı Büyükelçi seçti. En büyük komünlerin şefi kraliyet Podestà idi, daha küçük komünlerde bir belediye başkanı yerel yönetim sorumlusuydu.
Dil ve eğitim
İtalya Krallığında resmi olarak kullanılan dil İtalyanca idi. Fransızca ise törenler için ve Fransa ile olan tüm ilişkilerde kullanıldı. Okullarda çocuklara İtalyanca öğretilmeye devam edildi.
Vali Vincenzo Dandolo'nun kararnamesi ile, İstirya ve Dalmaçya'da da İtalyanca öğrenimi yürürlüğe girdi, çünkü burada yerel nüfus daha farklı yapıdaydı.
Düşüş dönemi ve yıkılışı
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTh6THpNMUwxQnlhVzVoWDJ4NWJtTm9aV1F1YW5Cbkx6TXdNSEI0TFZCeWFXNWhYMng1Ym1Ob1pXUXVhbkJuLmpwZw==.jpg)
Napolyon, 11 Nisan 1814'te Fransa ve İtalya'nın tahtını ayırdığında, Eugène de Beauharnais, Mincio Nehri'nde ordusuyla Almanya veya Avusturya'dan gelen istilaları püskürtmekle meşgul oldu ve kral olarak taç giymeye çalıştı. Krallık Senatosu 17 Nisan'da çağrıldı, ancak senatörler bu kritik durumda kararsız kaldılar. Meclisin ikinci toplantısı 20 Nisan'da gerçekleştiğinde, Milano ayaklanması Eugéne'nin planlarını bozdu. Ayaklanmada, maliye bakanı Kont Giuseppe Prina kalabalık tarafından katledildi ve Büyük Seçmenler, senatoyu dağıtıp Avusturyalı güçleri şehri korumaya çağırırken, Carlo Verri başkanlığında Geçici Regency Hükümeti kuruldu. Eugène 23 Nisan'da teslim oldu ve 28 Nisan'da Milano'yu işgal eden Avusturyalılar tarafından Bavyera'ya sürgün edildi. 25 Mayıs'ta Yüksek İmparatorluk Komiseri Kont Heinrich von Bellegarde, Lombardiya'daki tüm güçleri yendi. Modena, Romagna ve Piedmont'taki eski monarşiler yavaş yavaş yeniden kuruldu; 30 Mayıs'ta, Paris Antlaşması imzalandı ve 12 Haziran'da Kont Bellegarde tarafından ilan edildiği gibi, krallık Avusturya İmparatorluğu tarafından ilhak edildi.
Notlar
- ^ Napolyon, Koalisyon güçlerine sadece Fransız ordusu ile değil, himayesine aldığı devletlerin ordularıyla da saldırmak için kendi aile üyelerinin tahta çıkması için yasa hazırladı.
- ^ Frank'a eşit olan yeni Napolyon lirası, eski Milano lirasından farklı bir değere sahipti. İki farklı madeni parayı ayırt eden insanlar yeni madeni paraya franc demeye başladılar. Böylece yıllar boyunca, kuzeybatı İtalya'daki insanlar 2002'de Euro ile değişene kadar yerel lehçelerinde frangı kullanmaya devam ettiler.
- ^ Tarihsel isim değişiklikleri kafa karışıklığına neden olabilir: Günümüzde İtalya'nın Güney Tirol eyaleti (İtalyan Alto Adige olarak adlandırılır), esas olarak Bolzano şehri de dahil olmak üzere (Trentino-Alto Adige/Südtirol) eyaletine karşılık gelen Napolyon Alto Adige ile aynı alanı kapsamamaktadır.
Kaynakça
- Dipnotlar
- ^ Regno d'Italia - Archivi storici - Lombardia Beni Culturali 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde ..
- ^ Lockhart 1883, s. 98.
- ^ Bell 2015, s. 29.
- ^ . 6 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2020.
- ^ Gregory 2001, s. 17.
- ^ . 6 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2020.
- ^ Gregory 2001, s. 19.
- ^ McLynn 1997, s. 142.
- ^ a b Ginguené 1812, s. 13.
- ^ Gregory 2001, s. 67.
- ^ a b . www.dircost.unito.it. 17 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2020.
- ^ Ginguené 1812, s. 12.
- ^ McLynn 1997, s. 145.
- ^ Bouillet 1852, s. 287.
- ^ Mullié 1851, s. 448.
- ^ Pagano, Emanuele (2007). Enti locali e stato in Italia sotto Napoleone: Repubblica e Regno d'Italia, 1802- 1814. Carocci. s. 51. Erişim tarihi: 15 Haziran 2017.
- ^ "Ministri della Guerra e della Marina 1806/1814". 19 Haziran 2017 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Haziran 2017.
- ^ Sulla milizia cisalpino-italiana. Borroni e Scotti. 1845. s. 80.
- ^ Pillepich, Alain. Napoléon et les Italiens. s. 24-26. 2 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- ^ Foscolo 1890, s. 625.
- ^ Joseph Pignatelli, Dizionario Biografico degli Italian, cilt 26, 1982, s. CODRONCHI, Antonio
- ^ F. Lemmi, La Restaurazione austriaca a Milano nel 1814 s. 134 (Bologna, 1902)
- ^ Foscolo 1890, s. 623.
- ^ A. Pingaud. A. Pingaud, Les hommes d'état de la Rèpublique italienne, Parigi 1914 (Fransızca). s. 973.
- ^ Fausto 2005, s. 47-48.
- ^ . 16 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2020.
- ^ a b Corona, Caimi (1865). Il principe Eugenio. Wisconsin Üniversitesi Kitaplığı. s. 11 ve 13.
- ^ Da Emanuele Pagano, Enti locali e Stato in Italia sotto Napoleone, s. 279-301, Carocci, Roma, 2007,
- ^ a b Napoleon Bonaparte, "The Economy of the Empire in Italy: Instructions from Napoleon to Eugène, Viceroy of Italy," Exploring the European Past: Texts & Images, Second Edition, ed. Timothy E. Gregory (Mason: Thomson, 2007), 65-66.
- ^ Gregory 2001, s. 144.
- ^ Marchal 1858, s. 18.
- ^ Chandler 1973, s. 355.
- ^ Armies on the Danube 1809 (İngilizce). Bowden & Tarbox. s. 95. ISBN . 29 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- ^ Elting, John R. (1988). Swords around a throne. New York. s. 33. ISBN .
- ^ Arnold, James R. (1995). Napoleon conquers Austria: the 1809 campaign for Vienna. Westport. s. 11-14. 6 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- ^ a b John A. Davis, Paul Ginsborg (1991). Society and Politics in the Age of the Risorgimento. Cambridge. s. 13-21. 8 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- ^ Fremont-Barnes, Gregory (2006). The encyclopedia of the French revolutionary and Napoleonic Wars: cilt .1. Santa Barbara. s. 22-25. 6 Nisan 2016 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- ^ Wilson, Sir Robert Thomas (1860). Narrative of events during the invasion of Russia by Napoleon Bonaparte. Londra. ss. 49 ve 53.
- ^ Montagu, Violette M. (1913). Eugène de Beauharnais: the adopted son of Napoleon (İngilizce). Londra: John Long. s. 19.
- ^ Jaques, Tony (2007). Dictionary of Battles and Sieges: A-E. Westport. s. 288.
- ^ Virgili, Antonio (2005). La Tradizione Napoleonica. s. 66.[]
- ^ a b Università di Pavia: Repubblica napoleonica d'Italia 6 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde . (İtalyanca) Erişim tarihi; 9 Mart 2020.
- ^ a b Sumrada, Janez (2006). Napoleon na Jadranu / Napoleon dans l'Adriatique. Univerza na Primorskem. s. 37.
- ^ Gregory 2001, s. 158.
- ^ Gregory 2001, s. 176.
- Kitaplar
- Ginguené, Pierre-Louis (1812). Histoire Litt raire D'Italie. Alexandria Kütüphanesi. ISBN . Erişim tarihi: 13 Mart 2020.
- Marchal, Charles (1858). Histoire de la guerre d'Italie. Gaittet. Erişim tarihi: 13 Mart 2020.
- Gregory, Desmond (2011). Napoleon's Italy: Desmond Gregory. Fairleigh Dickinson Üniversitesi Yayınları. Erişim tarihi: 13 Mart 2020.
- McLynn, Frank (1997). Napoleon: A Biography. Arcade Yayıncılık. 30 Nisan 2014 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 13 Mart 2020.
- Fausto, Ruggeri (2005). L'incoronazione di Napoleone i a re D'Italia nei documenti del capitolo metropolitano di Milano. Pubblicazioni dell’Università Cattolica del Sacro Cuore. Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- Lockhart, J. G. (1883). The Life of Napoleon Buonaparte. Rooke Books. Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- Chandler, David G. (1973). The Campaigns of Napoleon. Scribner. ISBN . 22 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 14 Mart 2020.
- Vianello, C. A. (1938). La legislazione matrimoniale in Lombardia da Giuseppe II a Napoleone. Milano.
- Bouillet, Marie Nicolas (1852). Dictionnaire universel d'histoire et de géographie (9. bas.). Hachette.
- Mullié, Charles (1851). Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850. 1.. Poignavant.
- Encyclopædia Britannica (1972). Encyclopædia Britannica: cilt .1. Chicago.
- Thiers, Adolphe (1856). History of the consulate and the empire of France under Napoleon: cilt .13. Londra. ISBN .
- Maggiore Jacopetti (1845). Biografie di Achille Fontanelli, di Francesco Teodoro Arese e di Pietro Teulie.
- Foscolo, Ugo (1890). Gazzetta ufficiale del regno d'Italia. 1.
- Sarti, Roland (2004). Italy: a reference guide from the Renaissance to the Present. New York.
- Scott, Sir Walter (1843). Life of Napoleon Buonaparte: cilt .4. Edinburgh.
Konuyla ilgili yayınlar
- Connelly, Owen. Napoleon's Satellite Kingdoms (1965)
- Gregory, Desmond. Napoleon's Italy (2001)
- Rath, R. John. The Fall of the Napoleonic Kingdom of Italy (1814) (1941)
Dış bağlantılar
- Napitalia. The Eagle in Italy 31 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde . Napolyon yönetimindeki İtalya Krallığı ordusu hakkında.
- İtalya Krallığı haritası (1808) 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde . Dalmatia'da yer alan Ragusa "Arnavutluk" bölgesinin bir parçası iken.
wikipedia, wiki, viki, vikipedia, oku, kitap, kütüphane, kütübhane, ara, ara bul, bul, herşey, ne arasanız burada,hikayeler, makale, kitaplar, öğren, wiki, bilgi, tarih, yukle, izle, telefon için, turk, türk, türkçe, turkce, nasıl yapılır, ne demek, nasıl, yapmak, yapılır, indir, ücretsiz, ücretsiz indir, bedava, bedava indir, mp3, video, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, resim, müzik, şarkı, film, film, oyun, oyunlar, mobil, cep telefonu, telefon, android, ios, apple, samsung, iphone, xiomi, xiaomi, redmi, honor, oppo, nokia, sonya, mi, pc, web, computer, bilgisayar
Italya Kralligi Italyanca Regno d Italia Fransizca Royaume d Italie Kuzey Italya da eski adiyla Italya Cumhuriyeti Fransiz imparatoru I Napolyon un himayesinde bulunan Fransa ile kisisel birliktelikte olan devletti Italya KralligiRegno d Italia Italyanca Royaume d Italie Fransizca 1805 1814Bayrak ArmaTurFransa Imparatorlugu na bagli devlet BaskentMilanoResmi dil ler Italyanca FransizcaResmi dinKatoliklikDemonimItalyanlar FransizlarHukumetAnayasal monarsiKral 1805 1814I NapolyonGenel Vali 1805 1814Eugene de BeauharnaisYasama organiDanisman SenatoTarihi donemNapolyon Savaslari Ilani17 Mart 1805 Pressburg Barisi19 Mart 1805 Mincio Nehri Savasi8 Subat 1814 Fontainebleau Antlasmasi11 Nisan 1814 Paris Antlasmasi30 Mayis 1814Yuzolcumu180975740 km2Nufus 18096 700 000Para birimiItalyan lirasiOnculler ArdillarBirinci Fransiz ImparatorluguItalyan Cumhuriyeti Napolyon Papalik DevletiNoli CumhuriyetiRagusa CumhuriyetiVenedik Eyaleti Lombardiya Venedik KralligiSardinya KralligiModena ve Reggio DukaligiGunumuzdeki durumu Italya Yonetimi I Napolyon ve yardimcisi Eugene de Beauharnais uvey oglu tarafindan yurutuldu Devlet Lombardiya Veneto Emilia Romagna Friuli Venezia Giulia Trentino Alto Adige Sudtirol Guney Tirol ve Marche in modern eyaletlerini kapsiyordu I Napolyon ayrica kuzey ve orta Italya nin geri kalanini Aosta Piedmont Ligurya Toskana Umbria ve Lazio seklinde Italya Kralliginin parcasi olarak degil dogrudan Birinci Fransiz Imparatorlugu nun bir parcasi olarak yonetti Devlet Fransiz Devriminin Italya savaslarindan tamamen etkilendi Isyanci Italyanlar Avusturya Imparatorlugu nu ulkeyi korumasi icin davet etti Bu sirada ic savas cikardilar ve bazi senato uyelerini katlettiler Bu ic savas sonucu devlet Avusturya tarafindan ilhak edildi ve Napolyon Italya si son buldu KurulusuEkim 1795 te Napolyon Fransiz Silahli Kuvvetleri nin basina getirildi Bu sirada Paris te General de Beauharnais in eski esi Josephine de Beauharnais ile evlendi Evlilikten iki gun sonra Subat 1796 da Italya daki Fransiz ordusunun baskomutani olmak uzere Paris ten ayrildi Nisan 1796 da ilk Italya seferini duzenledi Muharebelerde stratejik zaferler kazanan Napolyon un bu seferi basariyla sonuclandi Daha sonra Campo Formio Antlasmasi nin imzalanmasiyla Italya Venedik Cumhuriyeti ne birakildi karsiliginda da Belcika ve Iyon Adalari alindi Bu olaydan sonra Devrim Cumhuriyeti ve Napolyon Avusturya ya Italya daki Fransiz yonetimini kabul ettirmis oldu Napolyon Bonapart 1800 de tekrar Italya ya sefer duzenledi ve Milano yu Fransiz topragi yapti Boylece Avusturya ordularini ikiye boldu bir orduyu kusatma altinda tutarken diger orduya saldirdi Bu saldirilardan zafer ile ayrildi General Jean Victor Marie Moreau nun Hohenlinden deki zaferi uzerine Avusturya Imparatoru Ingilizler ile ittifakini bozmak ve Subat 1801 de Luneville Antlasmasi ni imzalamak zorunda kaldi Napolyon bu basarisiyla kisa surede Fransizlarin destegini kazandi Yabanci ulkelerdeki Fransiz halkinin ulkelerine donup devletin modernlestirilmesinde kendisine yardimci olmalarini sagladi 1804 te I Napolyon Code Napoleon adi altinda kanunlar Napolyon Kanunlari cikardi AnayasaItalya Kralligi 17 Mart 1805 te baskani Napolyon Bonapart olan Italya Cumhuriyeti nin anayasal monarsi bicimine dondu I Napolyon kral olarak hukmetmeye devam etti ve uvey oglu Eugene de Beauharnais i genel vali atadi Napolyon 26 Mayis ta Milano da yer alan Duomo di Milano da Lombardiya Demir Taci ni giyerek Italya krali unvanini aldi Tam unvani Fransiz Imparatoru ve Italya krali Fransizca Empereur des Francais et Roi d Italie idi Italya Cumhuriyet Anayasasi hicbir zaman resmi olarak kaldirilmasa da yeni duzenlenen bir dizi Anayasa Tuzugu eski anayasayi degistirdi Birincisi kralligin kurulmasindan iki gun sonra Kurucu Napolyon u kral olarak ilan ettigi resmi veya evlatlik ogullarindan birinin Napolyon Savaslari bittikten sonra kral olarak tahta cikacagini 19 Mart ta ilan etti Bu anayasa ile birlikte Italya ve Fransa tahtlari ayrildi Bir diger yasa kralligin 5 Haziran da ilan edilen ucuncu yasaydi I Napolyon devletin tek hukumdari ve hukumetin tum yetkilerine sahipti yoklugunda ise tum yetkinin verildigi Genel Vali Eugene de Beauharnais tarafindan temsil edilmesi idi Danisman Yasama Konseyi ve senato uyeleri gorusleri yalnizca istege bagli ve kral icin baglayici olmayan bir Danistay da birlestirildi Yasama Organi eski parlamentoyla birlikte teoride kaldi ve 1805 ten sonra bir daha kullanilmadi Onun yerine Napolyon Yasalari cikarildi 16 Subat 1806 da karar verilen dorduncu tuzuk Eugene de Beauharnais i tahtin varisi oldugunu belirtiyordu 21 Mart 1808 de yapilan besinci ve altinci tuzukler Konsultay i Danistay dan ayirdi ve krali onemli konular ve istekleri hakkinda bilgilendirmekle gorevlendirdi 15 Mart 1810 da kraliyet ailesinin uyeleri icin yillik gelirler duzenlendi 1812 de Sayistay atandi Hukumetin toplamda yedi adet bakani vardi Savunma bakani olarak once General Augusto Caffarelli daha sonra bir yil boyunca General Giuseppe Danna 1811 den 1814 e kadar General Achille Fontanelli Icisleri bakani olarak once Ludovico Arborio di Breme daha sonra 1809 dan 1814 e kadar Luigi Vaccari Dis isleri bakani olarak Ferdinando Marescalchi Adalet ve Yargitay baskani olarak Giuseppe Luosi Hazine bakani olarak once Antonio Codronchi daha sonra 1811 den itibaren Ambrogio Birago Maliye bakani olarak Giuseppe Prina Din adami olarak Giovanni Bovara I Napolyon Italya krali 1805 1814 Eugene de Beauharnais Italya genel valisi 1805 1814 Achille Fontanelli Savunma bakani 1811 1814 Ferdinando Marescalchi Dis isleri bakani 1805 1814BolgelerItalya Kralligi nin 1807 yilindaki sinirlari 1811 de Italya Kralligi pembe renkle gosterilmistir Baslangicta krallik Italya Cumhuriyeti topraklarindan olusuyordu eski Milano Dukaligi Mantua Dukaligi Modena ve Reggio Dukaligi Venedik Cumhuriyeti nin bati kismi Romagna daki Papalik Devletlerinin bir kismi daha kralligin sinirlarina dahil edildi Ucuncu Koalisyonun yenilgisi ile Pressburg Barisi nin ardindan 1 Mayis 1806 da krallik Avusturya dan ve geri kalan Venedik bolgelerinin Istria ve Dalmacya nin da dahil olmak uzere Kotor u daha sonra Cattaro olarak bilinen kaybetti 10 Ekim 1807 tarihinde Italya Avusturya ile Fontainebleau Konvansiyonu sonucu Monfalcone u ve Gradisca yi Avusturya ya devretti yeni siniri olan Isonzo Nehri civarini aldi Son duzenleme Avusturya nin yeni yenilgisinden sonra geldi Imparator Napolyon ve Bavyera Krali I Maximilian Joseph 28 Subat 1810 da Italya yi da iceren bir bolge degisimine karar vererek Paris Antlasmasi ni imzaladi Bavyera guney Tirol u Italya Kralligi na devretti Istria ve Dalmacya yi Ragusa ile Fransa ya tasidi ve Adriyatik bolgelerini yeni olusturulan Ilirya Cumhuriyeti ne dahil etti Garfagnana ve Friuli nin Italya ve Fransa arasindaki sinirlarda kucuk degisiklikleri 5 Agustos 1811 de yururluge girdi Krallik cesitli koalisyon savaslari sirasinda Napolyon un Avusturya ya karsi operasyonlarinda bir tiyatro gorevi gordu Birlesik Krallik ile ticaret yapmak yasakti Bolgelerin ve kasabalarin listesi 1812 de Istria ve Dalmacya nin kaybedilmesinden sonraki Italya Kralligi sinirlari Krallik en genis sinirlarina ulastigi donemde 1809 1814 arasi Istria Dalmacya yi kaybetti ama Bolzano Alto Adige yi topraklarina katti ve 24 bolgeye ayrildi Adda bolge baskenti Sondrio Chiavenna Bormio Adige bolge baskenti Verona Agogna bolge baskenti Novara Novara Vigevano Domodossola Alto Adige bolge baskenti Trento Crostolo bolge baskenti Reggio Emilia Lario bolge baskenti Como Como Varese Lecco Yukari Po bolgesi bolge baskenti Ferrara Mella bolge baskenti Brescia Brescia Chiari Salo Mincio bolge baskenti Mantua Mantua Revere Castiglione Olona bolge baskenti Milano Milano Pavia Monza Gallarate Panaro bolge baskenti Modena Reno bolge baskenti Bologna Rubicone bolge baskenti Cesena Serio bolge baskenti Bergamo Bergamo Treviglio Yukari Po bolgesi bolge baskenti Cremona Cremona Lodi Adriatico bolge baskenti Venice Ilcesi yok Bacchiglione bolge baskenti Vicenza Ilcesi yok Brenta bolge baskenti Padua Ilcesi yok Passariano bolge baskenti Udine Ilcesi yok Piave bolge baskenti Belluno Ilcesi yok Tagliamento bolge baskenti Treviso Ilcesi yok Metauro bolge baskenti Ancona Ilcesi yok Musone bolge baskenti Macerata Ilcesi yok Tronto bolge baskenti Fermo Ilcesi yok Para birimi40 lira Regno d Italia 1808 Napolyon Italya sina Napolyon tarafindan ulkede kullanilan yerel paralarin yerini alan yeni bir ulusal para birimi verildi Fransiz frangi ile ayni buyuklukte agirlikta ve metal olan Italyan lirasi kullanimi yururluge girdi 21 Mart 1806 da Napolyon tarafindan imparatorluk kararnamesi ile yeni madeni paralarin uretimi 1807 de basladi Para birimi 5 gram agirliginda gumus lirasi idi 2 sterlin 10 gram gumus 5 sterlin 25 gram gumus 20 sterlin 6 45 gram altin ve 40 sterlin 12 9 gram altin madeni para degerli sayildi ve basildi OrduKralligin ordusu Napolyon Savaslari sirasinda yer alan Grande Armee idi 1805 1814 yillari arasinda I Napolyon Italya Kralligi na yaklasik 200 000 asker verdi 1805 yilinda Italyan birlikleri Mans Denizi boyunca garnizon gorevi yaptilar 1806 1807 boyunca Kolberg ve Danzig kusatmalariyla Dalmacya da savastilar 1809 da Eugene nin Italya Ordusu I Napolyon un Avusturya Imparatorlugu nu isgal edecegi sirada ordunun sag kanadini olusturdu Raab da bir zafer kazandi ve Wagram daki zaferde saygin bir paya sahip oldu 1812 de Eugene de Beauharnais Italya Kralligi nin 27 000 askerini Rusya ya goturdu Italya ordusu Borodino ve Maloyaroslavets da zaferler kazandi Italyan ordusu Avrupa nin en cesur birlikleri arasinda yer almaya hak kazandiran nitelikler sergilemistir Rus savasindan geriye yaklasik 1 000 2 000 Italyan hayatta kaldi ve sancaklariyla beraber geri donmeyi basardilar 1813 te Eugene de Beauharnais Avusturyalilarin Mincio Nehri Savasi saldirilarina karsi mumkun oldugu kadar uzun sure direndi ve daha sonra Subat 1814 te ateskes ilan etmek zorunda kaldi Italya Kralligi birliklerinin uniformalari 1805 14 1812 de askeri gecit toreni Piyade Cizgi piyade Italya Cumhuriyeti nden bes alay daha sonra iki tane daha eklendi ve 1808 de buyudu Hafif piyade Italya Cumhuriyeti nden uc alay arti 1811 de yetistirilen bir diger alay Kraliyet Muhafizi Italyan Cumhuriyeti nden iki tabur Granatieri ve Cacciatori arti 1806 da yetistirilen diger iki alay Velites arti 1810 da yetistirilen iki tabur ve 1811 de yetistirilen iki gardiyan alayi Suvari Dragoons Italya Cumhuriyeti nden iki alay Cacciatori a Cavallo Hafif suvari Italyan Cumhuriyeti nden bir alay diger ucu 1808 1810 ve 1811 de eklenerek buyudu Kraliyet Muhafizi iki dragoons alayi bes Onur Muhafizi birligi Yerel yonetimSenato Sarayi Milano1802 de Senato Sarayi Kralligin idari yonetimi ilk olarak 8 Haziran 1805 te bir yasa ile belirlendi Fransiz yasa sisteminin ardindan devlete 14 ayri bolumde on iki yerel kasaba Adda Sondrio ili ve Adige den Verona ili miras kalmisti Genel vali daire baskani her eyalette Devletin temsilcisiydi merkezi hukumetin idari kararlarini iyilestirdi yerel yonetimleri kontrol etti polis ve askerlere liderlik etti cumhuriyet doneminden farkli olarak tum yurutme yetkilerine sahipti Yerel yasama organi komun temsilcileri tarafindan olusturulan Genel Konsey idi Temsilciler Fransiz bolgelerine esdeger olarak ayrildi Ilce sefi genel valiye benzer yetkilere sahip ancak daha kucuk bir alanda baskan yardimcisi sifati tasiyordu Yerel yasama organi on bir uyeden olusan Bolge Konseyi ne bagliydi Ilcelerdeki sistem Fransa da oldugu gibi kantonlarda adalet memurlari vergi memurlari halk ile ilgileniyordu Kantonlar daha sonra komunlere bolundu Komunlerin komun buyuklugune bagli olarak kral veya vali tarafindan secilen on bes otuz veya kirk uyeli bir Sehir Konseyi Consiglio Comunale vardi Konsey bir Sehircilik bakaninin yardimiyla olagan yonetim icin iki dort veya alti Buyukelci secti En buyuk komunlerin sefi kraliyet Podesta idi daha kucuk komunlerde bir belediye baskani yerel yonetim sorumlusuydu Dil ve egitim Italya Kralliginda resmi olarak kullanilan dil Italyanca idi Fransizca ise torenler icin ve Fransa ile olan tum iliskilerde kullanildi Okullarda cocuklara Italyanca ogretilmeye devam edildi Vali Vincenzo Dandolo nun kararnamesi ile Istirya ve Dalmacya da da Italyanca ogrenimi yururluge girdi cunku burada yerel nufus daha farkli yapidaydi Dusus donemi ve yikilisiMaliye bakani Giuseppe Prina nin Milano da cikan ayaklanma sonrasi oldurulmesi kralligin sonunu hazirlamistir Napolyon 11 Nisan 1814 te Fransa ve Italya nin tahtini ayirdiginda Eugene de Beauharnais Mincio Nehri nde ordusuyla Almanya veya Avusturya dan gelen istilalari puskurtmekle mesgul oldu ve kral olarak tac giymeye calisti Krallik Senatosu 17 Nisan da cagrildi ancak senatorler bu kritik durumda kararsiz kaldilar Meclisin ikinci toplantisi 20 Nisan da gerceklestiginde Milano ayaklanmasi Eugene nin planlarini bozdu Ayaklanmada maliye bakani Kont Giuseppe Prina kalabalik tarafindan katledildi ve Buyuk Secmenler senatoyu dagitip Avusturyali gucleri sehri korumaya cagirirken Carlo Verri baskanliginda Gecici Regency Hukumeti kuruldu Eugene 23 Nisan da teslim oldu ve 28 Nisan da Milano yu isgal eden Avusturyalilar tarafindan Bavyera ya surgun edildi 25 Mayis ta Yuksek Imparatorluk Komiseri Kont Heinrich von Bellegarde Lombardiya daki tum gucleri yendi Modena Romagna ve Piedmont taki eski monarsiler yavas yavas yeniden kuruldu 30 Mayis ta Paris Antlasmasi imzalandi ve 12 Haziran da Kont Bellegarde tarafindan ilan edildigi gibi krallik Avusturya Imparatorlugu tarafindan ilhak edildi Notlar Napolyon Koalisyon guclerine sadece Fransiz ordusu ile degil himayesine aldigi devletlerin ordulariyla da saldirmak icin kendi aile uyelerinin tahta cikmasi icin yasa hazirladi Frank a esit olan yeni Napolyon lirasi eski Milano lirasindan farkli bir degere sahipti Iki farkli madeni parayi ayirt eden insanlar yeni madeni paraya franc demeye basladilar Boylece yillar boyunca kuzeybati Italya daki insanlar 2002 de Euro ile degisene kadar yerel lehcelerinde frangi kullanmaya devam ettiler Tarihsel isim degisiklikleri kafa karisikligina neden olabilir Gunumuzde Italya nin Guney Tirol eyaleti Italyan Alto Adige olarak adlandirilir esas olarak Bolzano sehri de dahil olmak uzere Trentino Alto Adige Sudtirol eyaletine karsilik gelen Napolyon Alto Adige ile ayni alani kapsamamaktadir KaynakcaDipnotlar Regno d Italia Archivi storici Lombardia Beni Culturali 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde Lockhart 1883 s 98 Bell 2015 s 29 6 Agustos 2019 tarihinde kaynagindan arsivlendi Erisim tarihi 7 Mart 2020 Gregory 2001 s 17 6 Agustos 2019 tarihinde kaynagindan arsivlendi Erisim tarihi 7 Mart 2020 Gregory 2001 s 19 McLynn 1997 s 142 a b Ginguene 1812 s 13 Gregory 2001 s 67 a b www dircost unito it 17 Agustos 2017 tarihinde kaynagindan arsivlendi Erisim tarihi 23 Subat 2020 Ginguene 1812 s 12 McLynn 1997 s 145 Bouillet 1852 s 287 Mullie 1851 s 448 Pagano Emanuele 2007 Enti locali e stato in Italia sotto Napoleone Repubblica e Regno d Italia 1802 1814 Carocci s 51 Erisim tarihi 15 Haziran 2017 Ministri della Guerra e della Marina 1806 1814 19 Haziran 2017 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Haziran 2017 Sulla milizia cisalpino italiana Borroni e Scotti 1845 s 80 Pillepich Alain Napoleon et les Italiens s 24 26 2 Agustos 2016 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 Foscolo 1890 s 625 Joseph Pignatelli Dizionario Biografico degli Italian cilt 26 1982 s CODRONCHI Antonio F Lemmi La Restaurazione austriaca a Milano nel 1814 s 134 Bologna 1902 Foscolo 1890 s 623 A Pingaud A Pingaud Les hommes d etat de la Republique italienne Parigi 1914 Fransizca s 973 Fausto 2005 s 47 48 16 Temmuz 2014 tarihinde kaynagindan arsivlendi Erisim tarihi 7 Mart 2020 a b Corona Caimi 1865 Il principe Eugenio Wisconsin Universitesi Kitapligi s 11 ve 13 Da Emanuele Pagano Enti locali e Stato in Italia sotto Napoleone s 279 301 Carocci Roma 2007 978 88 430 4310 1 a b Napoleon Bonaparte The Economy of the Empire in Italy Instructions from Napoleon to Eugene Viceroy of Italy Exploring the European Past Texts amp Images Second Edition ed Timothy E Gregory Mason Thomson 2007 65 66 Gregory 2001 s 144 Marchal 1858 s 18 Chandler 1973 s 355 Armies on the Danube 1809 Ingilizce Bowden amp Tarbox s 95 ISBN 0913037087 29 Temmuz 2019 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 Elting John R 1988 Swords around a throne New York s 33 ISBN 9780029095010 Arnold James R 1995 Napoleon conquers Austria the 1809 campaign for Vienna Westport s 11 14 6 Temmuz 2013 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 a b John A Davis Paul Ginsborg 1991 Society and Politics in the Age of the Risorgimento Cambridge s 13 21 8 Temmuz 2013 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 Fremont Barnes Gregory 2006 The encyclopedia of the French revolutionary and Napoleonic Wars cilt 1 Santa Barbara s 22 25 6 Nisan 2016 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 Wilson Sir Robert Thomas 1860 Narrative of events during the invasion of Russia by Napoleon Bonaparte Londra ss 49 ve 53 Montagu Violette M 1913 Eugene de Beauharnais the adopted son of Napoleon Ingilizce Londra John Long s 19 Jaques Tony 2007 Dictionary of Battles and Sieges A E Westport s 288 Virgili Antonio 2005 La Tradizione Napoleonica s 66 olu kirik baglanti a b Universita di Pavia Repubblica napoleonica d Italia 6 Mayis 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde Italyanca Erisim tarihi 9 Mart 2020 a b Sumrada Janez 2006 Napoleon na Jadranu Napoleon dans l Adriatique Univerza na Primorskem s 37 Gregory 2001 s 158 Gregory 2001 s 176 KitaplarGinguene Pierre Louis 1812 Histoire Litt raire D Italie Alexandria Kutuphanesi ISBN 9781465535863 Erisim tarihi 13 Mart 2020 Marchal Charles 1858 Histoire de la guerre d Italie Gaittet Erisim tarihi 13 Mart 2020 Gregory Desmond 2011 Napoleon s Italy Desmond Gregory Fairleigh Dickinson Universitesi Yayinlari Erisim tarihi 13 Mart 2020 McLynn Frank 1997 Napoleon A Biography Arcade Yayincilik 30 Nisan 2014 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 13 Mart 2020 Fausto Ruggeri 2005 L incoronazione di Napoleone i a re D Italia nei documenti del capitolo metropolitano di Milano Pubblicazioni dell Universita Cattolica del Sacro Cuore Erisim tarihi 14 Mart 2020 Lockhart J G 1883 The Life of Napoleon Buonaparte Rooke Books Erisim tarihi 14 Mart 2020 Chandler David G 1973 The Campaigns of Napoleon Scribner ISBN 0025236601 22 Temmuz 2019 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 14 Mart 2020 Vianello C A 1938 La legislazione matrimoniale in Lombardia da Giuseppe II a Napoleone Milano Bouillet Marie Nicolas 1852 Dictionnaire universel d histoire et de geographie 9 bas Hachette Mullie Charles 1851 Biographie des celebrites militaires des armees de terre et de mer de 1789 a 1850 1 Poignavant Encyclopaedia Britannica 1972 Encyclopaedia Britannica cilt 1 Chicago Thiers Adolphe 1856 History of the consulate and the empire of France under Napoleon cilt 13 Londra ISBN 1354530608 Maggiore Jacopetti 1845 Biografie di Achille Fontanelli di Francesco Teodoro Arese e di Pietro Teulie Foscolo Ugo 1890 Gazzetta ufficiale del regno d Italia 1 Sarti Roland 2004 Italy a reference guide from the Renaissance to the Present New York Scott Sir Walter 1843 Life of Napoleon Buonaparte cilt 4 Edinburgh Konuyla ilgili yayinlarConnelly Owen Napoleon s Satellite Kingdoms 1965 Gregory Desmond Napoleon s Italy 2001 Rath R John The Fall of the Napoleonic Kingdom of Italy 1814 1941 Dis baglantilarNapitalia The Eagle in Italy 31 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde Napolyon yonetimindeki Italya Kralligi ordusu hakkinda Italya Kralligi haritasi 1808 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde Dalmatia da yer alan Ragusa Arnavutluk bolgesinin bir parcasi iken