Berberî aslanı, Kuzey Afrika aslanı,Atlas aslanı ve Mısır aslanı olarak da adlandırılan Nübye aslanı, Panthera leo leo aslan alt türünün soyu tükenmiş bir popülasyonudur. Fas'tan Mısır'a kadar Kuzey Afrika'nın Mağrip dağlarında ve çöllerinde yaşamıştır.Ateşli silahların ve aslanları vuranlara verilen ödüllerin yaygınlaşmasının ardından yokedilmiştir. Avlanma ve gözlem kayıtlarının kapsamlı bir incelemesi, küçük aslan gruplarının Cezayir'de 1960'ların başına kadar, Fas'ta ise 1960'ların ortalarına kadar hayatta kalmış olabileceğini ortaya koymuştur. Günümüzde bu bölgede lokal olarak nesli tükenmiştir.Suveyre yakınlarındaki Bizmoune mağarasında 100.000 ila 110.000 yıl öncesine tarihlenen Nübye aslanı fosilleri bulunmuştur.
Nübye aslanı | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Yetişkin bir erkek Nübye aslanı | |||||||||||||||||||||
Korunma durumu | |||||||||||||||||||||
Doğal ortamında tükenmiş (IUCN 2.3) | |||||||||||||||||||||
Biyolojik sınıflandırma | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Üçlü adlandırma | |||||||||||||||||||||
Panthera leo leo Linnaeus, 1758 | |||||||||||||||||||||
Sinonimler | |||||||||||||||||||||
Panthera leo berberisca Felis leo |
2017 yılına kadar Nübye aslanı ayrı bir (aslan alt türü) olarak kabul ediliyordu. Kuzey Afrika'dan alınan aslan örneklerinin morfolojik ve genetik analizlerinin sonuçları, Nübye aslanlarının Asya aslanından önemli ölçüde farklı olmadığını ve aynı alt gruba girdiğini göstermiştir. Bu Kuzey Afrika/Asya alt sınıfı, Batı ve Orta Afrika'nın kuzey bölgelerindeki aslanlarla yakından ilişkili olması sebebiyle, Kuzey aslanı alt türü Panthera leo leo olarak gruplandırılmıştır.
Karakteristik özellikler
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTgxTHpWaEwxTjFiSFJoYmw5MGFHVmZRbUZ5WW1GeWVWOU1hVzl1TG1wd1p5OHlNakJ3ZUMxVGRXeDBZVzVmZEdobFgwSmhjbUpoY25sZlRHbHZiaTVxY0djPS5qcGc=.jpg)
Nübye aslanı göre açıktan koyu sarımsı kahverengiye kadar farklı renklere sahiptir. Erkek aslan derileri farklı renk ve uzunlukta yelelere sahiptir. Hayvanat bahçelerindeki doldurulmuş erkek bireylerin baş-kuyruk uzunluğu 2,35 ila 2,8 m (7 ft 9 in ila 9 ft 2 in), dişilerin ise 2,5 m (8 ft 2 in) civarında değişmektedir. Kafatası boyutu ise 30,85 ila 37,23 cm (1 ft 0,15 in ila 1 ft 2,66 in) arasındaydı. Bazı yeleler omzun üzerinden ve göbeğin altından dirseklere kadar uzanıyordu. Yeledeki tüyler 8 ila 22 cm (3,1 in ila 8,7 in) uzunluğundaydı.
19. yüzyıldaki avcı kayıtlarında, Nübye aslanının en büyük aslan olduğu ve vahşi erkeklerin ağırlığının 270 ila 300 kg (600 ila 660 lb) arasında değiştiği iddia edilmiştir. Ancak sahada ölçülen bu tür verilerin doğruluğu tartışmalıdır. Esaret altındaki Nübye aslanları çok daha küçüktü ancak kötü koşullar altında tutulmaları nedeniyle potansiyel boyutlarına ve ağırlıklarına tam olarak ulaşamamış olabilecekleri düşünülmektedir.
Aslan yelelerinin rengi ve büyüklüğünün, aslan popülasyonlarına alt spesifik bir statü vermek için yeterince belirgin bir morfolojik özellik olduğu düşünülüyordu. Yele gelişimi yaşa göre ve farklı bölgelerdeki bireyler arasında farklılık gösterir ve bu nedenle alt tür tanımlaması için yeterli bir özellik değildir. Yelelerin büyüklüğü Nübye aslanlarının soyu için bir kanıt olarak kabul edilmez. Bunun yerine, mitokondriyal DNA araştırmalarının sonuçları, müze örneklerinde bulunan ve Nübye aslanı kökenli olduğu düşünülen benzersiz bir haplotip Nübye aslanlarının genetik farklılığını desteklemektedir. Bu haplotipin varlığı, tutsak Nübye aslanlarını tanımlamak için güvenilir bir olarak kabul edilmektedir. Nübye aslanlarının, Atlas Dağları'nda özellikle kış aylarında diğer Afrika bölgelerine göre daha düşük sıcaklıklar nedeniyle uzun tüylü yeleler geliştirmiş olabileceği düşünülmektedir.Serengeti Millî Parkı'ndaki aslanlar üzerinde yapılan uzun süreli bir çalışmanın sonuçları, ortam sıcaklığı, beslenme ve testosteron seviyesinin aslan yelelerinin rengini ve boyutunu etkilediğini göstermiştir.
Taksonomi
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTg0THpnMkwweHBiMjVmYzNWaWMzQmxZMmxsYzE5a2FYTjBjbWxpZFhScGIyNHpMbkJ1Wnk4eU1qQndlQzFNYVc5dVgzTjFZbk53WldOcFpYTmZaR2x6ZEhKcFluVjBhVzl1TXk1d2JtYz0ucG5n.png)
Felis leo, Carl Linnaeus tarafından 1758 yılında Konstantin, Cezayir'de bulunan bir tip örnek için önerilen bilimsel isimdir. Linnaeus'un tanımınıdan sonra, 19. yüzyılda Kuzey Afrika'dan birkaç aslan zoolojik örneği tanımlanmış ve alt tür olarak önerilmiştir:
- Felis leo barbaricus, Avusturyalı zoolog Johann Nepomuk Meyer tarafından 1826 yılında tanımlanmış, Berberi Kıyısı'ndan gelen bir aslan derisiydi.
- Felis leo nubicus, Henri Marie Ducrotay de Blainville tarafından 1843 yılında tanımlanmıştır. tarafından Kahire'den Paris'e gönderilen ve 1841 yılında 'de ölen Nübye'li bir erkek aslandı.
1930 yılında Reginald Innes Pocock, Asya aslanı hakkında yazarken, Nübye aslanını Panthera cinsine dahil etmiştir.
20. ve 21. yüzyılın başlarında, zoologlar arasında aslan sınıflandırması ve önerilen alt türlerin geçerliliği konusunda çok fazla tartışma ve münakaşa olmuştur:
- 1939 yılında , F. l. barbaricus ve nubicus'u F. l. leo ile eşanlamlı olarak kabul etmiştir.
- 1951 yılında ve , Palearktik bölgede Afrika aslanı Panthera leo leo ve Asya aslanı P. l. persica olmak üzere yalnızca iki aslan alt türü olduğunu kabul etmiştir.
- Bazı yazarlar P. l. nubicus'u geçerli bir alttür ve P. l. massaica ile eşanlamlı olarak kabul etmiştir.
- 2005 yılında P. l. barbarica, nubica ve somaliensis, P. l. leo altında toplanmıştır.
- 2016 yılında, IUCN Kırmızı Liste değerlendiricileri Afrika'daki tüm aslan popülasyonları için P. l. leo'yu kullanmıştır.
- 2017 yılında, Kedi Uzman Grubu'nun Kedi Sınıflandırma Görev Gücü Kuzey, Batı ve Orta Afrika ve Asya'daki aslan popülasyonlarını P. l. leo olarak sınıflandırmıştır.
Genetik araştırmalar
Afrika ve Asya aslanlarından alınan örneklerin kullanıldığı filocoğrafik analizin sonuçları 2006 yılında yayımlanmıştır. Afrika örneklerinden biri Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nde (Fransa) bulunan ve Sudan'ın Nubya bölgesinden gelen bir omurdu. Mitokondriyal DNA açısından, Orta Afrika Cumhuriyeti, Etiyopya ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin kuzey kesiminden aslan kafatası örnekleri ile gruplandırılmıştır.
Tarihi Nübye aslanı morfolojik olarak farklı olsa da, genetik benzersizliği tartışmalı kalmıştır. Aslanların evrimiyle ilgili olarak 2008 yılında yapılan kapsamlı bir çalışmada, Afrika ve Hindistan'dan 357 vahşi ve tutsak aslan örneği incelenmiştir. Sonuçlar, Fas'taki dört tutsak aslanın herhangi bir benzersiz genetik özellik sergilemediğini, ancak Batı ve Orta Afrika'dan gelen aslan örnekleriyle mitokondriyal haplotipleri paylaştığını göstermiştir. Bu aslanların hepsi Asya aslan örneklerini de içeren büyük bir mtDNA grubunun parçasıydı. Sonuçlar, bu grubun Doğu Afrika'da geliştiği ve yaklaşık 118.000 yıl önce aslan yayılmasının ilk dalgasında kuzeye ve batıya gittiği hipotezine kanıt sağladı. Afrika içinde ve daha sonra Batı Asya'da dağıldı. Afrika'daki aslanlar muhtemelen 'den bu yana çeşitli göç dalgaları sırasında melezleşen tek bir popülasyon oluşturmuştur.
2016'da yayınlanan kapsamlı bir genetik çalışma, Kuzey Afrika'daki soyu tükenmiş Nübye aslanları ile Orta ve Batı Afrika'daki aslanlar arasındaki yakın ilişkiyi doğrulamış ve ayrıca ilkinin Asya aslanı ile aynı alt kümeye girdiğini göstermiştir.
Eski dağılımı ve yaşam alanı
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTh4THpFeUwxZHBiR1JmUW1GeVltRnllVjlzYVc5dVgybHVYekU1TWpVdWRHbG1MMnh2YzNONUxYQmhaMlV4TFRJeU1IQjRMVmRwYkdSZlFtRnlZbUZ5ZVY5c2FXOXVYMmx1WHpFNU1qVXVkR2xtTG1wd1p3PT0uanBn.jpg)
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTlpTDJKbUwwRjBiR0Z6WDFaaGJsOWtaWEpmU0dGblpXNWZMVjlDWVhKaVlYSjVYME52WVhOMExtcHdaV2N2TWpJd2NIZ3RRWFJzWVhOZlZtRnVYMlJsY2w5SVlXZGxibDh0WDBKaGNtSmhjbmxmUTI5aGMzUXVhbkJsWnc9PS5qcGVn.jpeg)
Tarihsel gözlemler ve 19. ve 20. yüzyıllara ait av kayıtları, Nübye aslanının Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklarda yaşadığını göstermektedir. Bir Nübye aslanının en batıda görüldüğü yerin Fas'ın batısındaki Anti-Atlas olduğu bildirilmiştir. Fas'taki Atlas ve Rif Dağları'ndan, Cezayir'deki Kusur ve Amur Sıradağları ile Tunus'taki Aurès Dağları'na kadar uzanıyordu.
Nübye aslanı Cezayir'de, batıda Ouarsenis ile kuzeyde Chelif Nehri düzlükleri ve doğuda Pic de Taza arasındaki ormanlık tepelerde ve dağlarda görülmüştür. Güneyde Aurès Dağları'na doğru Konstantin Vilayeti'nin ormanlarında ve ağaçlık tepelerinde yaşamıştır.
1830'larda aslanların Akdeniz kıyılarında ve insan yerleşimlerinin yakınında yok edilmiş olabileceği düşünülmektedir. Nübye aslanı, Libya'da 18. yüzyılın başlarına kadar kıyı boyunca varlığını sürdürmüş ve 1890'da Tunus'ta nesli tükenmiştir. 19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde Nübye aslanı nüfusu, aslanları vuranlara ödüller verilmesi sebebiyle büyük ölçüde azaldı. Cezayir'deki Chelia ve komşu dağların sedir ormanları yaklaşık 1884 yılına kadar aslanlara ev sahipliği yapmıştır. Nübye aslanı 1890'da Bône bölgesinde, 1891'de Humeyr ve Sevk Ahras bölgelerinde ve 1893'te Batna Vilayetinde yok olmuştur. Vahşi bir Nübye aslanının kayıtlara geçen son vurulma olayı 1942 yılında Atlas Dağları'nın Fas kısmındaki Tizi n'Tichka yakınlarında gerçekleşmiştir. Uzak dağlık bölgelerde küçük bir aslan popülasyonun 1960'ların başlarına kadar hayatta kalmış olabileceği de düşünülmektedir. Cezayir'de bir aslanın bilinen en son görüldüğü yer 1956'da Beni Ourtilane Bölgesi'dir.
Tarihi kayıtlar, aslanların Mısır'daki Sina Yarımadası'nda, Nil boyunca, Doğu ve ve Natrun Vadisi bölgesi ile Akdeniz'in deniz kıyısı boyunca görüldüğünü göstermektedir.MÖ 14. yüzyılda IV. Thutmose, Memfis yakınlarındaki tepelerde aslan avlamıştır. MÖ ikinci binyılın başlarında Nil boyunca ve Sina Yarımadası'nda medeniyetlerin büyümesi ve çölleşme, Kuzey Afrika'daki aslan popülasyonlarının izole edilmesine katkı sağlamıştır.
Davranış ve ekoloji
Nübye aslanları nadir görüldüğü 20. yüzyılın başlarında, çiftler halinde ya da bir erkek ve dişi aslan ile bir veya iki yavrudan oluşan küçük aile grupları halinde görülmüşlerdir. 1839 ve 1942 yılları arasında vahşi aslanların görüldüğü yerler arasında yalnız yaşayan hayvanlar, çiftler ve aile birimleri yer almaktadır. Bu gözlemlerin analizi, aslanların özellikle doğu Mağrip'te artan zulüm altında bile sürüler halinde yaşamaya devam ettiğini göstermektedir. Sürülerin büyüklüğü muhtemelen Sahra altı habitatlarda yaşayan sürülerle benzerlik gösterirken, Nübye aslanı popülasyonunun yoğunluğunun daha nemli habitatlara göre daha düşük olduğu düşünülmektedir.
Atlas Dağları'nda (Cervus elaphus barbarus) ve ceylan nüfusu azaldıktan sonra, aslanlar özenle bakılan hayvan sürülerini avlamıştır. Ayrıca yaban domuzunu (Sus scrofa) da avlamışlardır.
Bu bölgedeki simpatrik yırtıcılar arasında Afrika parsı (P. pardus pardus) ve Atlas ayısı (Ursus arctos crowtheri) bulunmaktadır.
Esaret altında
Orta Çağ'da Londra Kulesi'ndeki hayvanat bahçesinde tutulan aslanların Nübye aslanları olduğu, 1936 ve 1937 yılları arasında kulede kazılan iyi korunmuş iki kafatası üzerinde yapılan DNA testiyle ortaya çıkmıştır. Kafatasları radyokarbon yöntemi ile 1280-1385 ve 1420-1480 olarak tarihlendirilmiştir. 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın başlarında aslanlar genellikle otellerde ve sirk menajerliklerinde tutulmuştur. 1835 yılında Londra Kulesi'ndeki aslanlar Wellington Dükü'nün emriyle Londra Hayvanat Bahçesi'ndeki iyileştirilmiş muhafazalara nakledilmiştir.
'ndeki aslanlar, Nübye aslanına özgü olduğu düşünülen özellikler sergiliyordu. Soylular ve Berberi halkı, aslanları Fas kraliyet ailesine hediye olarak sundu. Ailenin 1953 yılında sürgüne gönderilmesi üzerine Rabat'ta sayıları 21'e ulaşan aslanlar bölgedeki iki hayvanat bahçesine nakledildi. Bunlardan üçü Kazablanka'daki bir hayvanat bahçesine, geri kalanı ise Meknes'e nakledildi. Meknes'teki aslanlar 1955 yılında saraya geri taşındı, ancak Kazablanka'daki aslanlar bir daha geri dönmedi. 1960'ların sonlarında Rabat yakınlarındaki 'da yeni aslan muhafazaları inşa edildi. 2006 yılında yapılan bir mtDNA araştırmasının sonuçları, Alman 'nde tutulan bir aslanın bu koleksiyondan geldiğini ve büyük olasılıkla Nübye aslanının soyundan geldiğini ortaya çıkarmıştır. Bu koleksiyondaki beş aslan örneği maternal olarak Nübye aslanı değildir. Bununla birlikte, Nübye aslanının genlerinin, Avrupa hayvanat bahçesi aslanlarında da bulunması muhtemeldir, çünkü bu, en sık tanıtılan alt türlerden biriydi. Alt tür sınıflandırması yapılmadan yönetilen Avrupa ve Amerika hayvanat bahçelerindeki birçok aslan, büyük olasılıkla Nübye aslanlarının torunlarıdır. Birçok araştırmacı ve hayvanat bahçesi, doğrudan Fas Kralı'nın koleksiyonundan gelen aslanlardan oluşan bir soy kütüğünün geliştirilmesini desteklemiştir.
21. yüzyılın başında 16 yetişkin aslan barındırmaktaydı. Ön bacaklarına kadar uzanan koyu, kahverengi yeleleriyle Nübye ya da Cape aslanlarına benzemekteydiler. Ataları Etiyopya İmparatoru Haile Selassie'nin zoolojik koleksiyonunun bir parçası olarak güneybatı Etiyopya'da yakalanmıştı.
, 2005 yılından bu yana 'ndan transfer edilen 3 yetişkin olduğu iddia edilen Nübye aslanını barındırmaktadır. Panthera.org ile ortaklaşa olarak Belfast Hayvanat Bahçesi 2023 yılında yeni bir Nübye aslanı yaşam alanı açmıştır.
Kültürel önemi
![image](https://www.wikipedia.tr-tr.nina.az/image/aHR0cHM6Ly93d3cud2lraXBlZGlhLnRyLXRyLm5pbmEuYXovaW1hZ2UvYUhSMGNITTZMeTkxY0d4dllXUXVkMmxyYVcxbFpHbGhMbTl5Wnk5M2FXdHBjR1ZrYVdFdlkyOXRiVzl1Y3k5MGFIVnRZaTg1THprMEwwVjFaeVZETXlWQk9HNWxYMFJsYkdGamNtOXBlRjh0WDB4cGIyNWZTSFZ1ZEY5cGJsOU5iM0p2WTJOdlh5MWZWMGRCTmpJeU9DNXFjR2N2TWpJd2NIZ3RSWFZuSlVNekpVRTRibVZmUkdWc1lXTnliMmw0WHkxZlRHbHZibDlJZFc1MFgybHVYMDF2Y205alkyOWZMVjlYUjBFMk1qSTRMbXB3Wnc9PS5qcGc=.jpg)
Aslan aynı zamanda erken dönem Mısır sanatında ve da sıkça görülür.Yukarı Mısır'daki Hierakonpolis ve 'ta bulunan aslan heykelleri ve heykelcikleri Erken Hanedan Dönemi'ne tarihlenmektedir. Erken dönem Mısır tanrısı Mehit aslan başlı olarak tasvir edilmiştir.Antik Mısır'da aslan başlı tanrı Sekhmet, ülkenin koruyucusu olduğu inancıyla saygı görürdü. Yıkıcı gücü temsil ediyordu ama aynı zamanda kıtlık ve hastalığa karşı koruyucu olarak da görülüyordu. Ege'deki Girit, Eğriboz, Rodos, Berre ve Sakız adalarındaki mezarlarda Sekmet ile ilişkilendirilen ve MÖ 9. ve 6. yüzyıllar arasındaki Erken Demir Çağı'na tarihlen aslan başlı figürler ve muskalar bulunmuştur. Ümmü El Ka'ab nekropolünde, MÖ 31. yüzyıla tarihlenen Hor-Aha'ya ait bir mezarda, çoğunlukla yetişkin olmayan yedi aslanın kalıntıları çıkarılmıştır. 2001 yılında, Sakkara'daki Tutankhamun'a adanmış bir nekropolde Maïa'nın mezarında mumyalanmış bir aslan iskeleti bulunmuştur. Muhtemelen Ptolemaios döneminde yaşamış ve ölmüş, yetersiz beslenme belirtileri göstermiş ve muhtemelen uzun yıllar esaret altında yaşamıştı. Nübye aslanı Nübye kültüründe bir semboldür ve sıklıkla sanat ve mimaride tasvir edilmiştir. Amon, , Apedemak, Arensnuphis, Hathor, Bast, Dedun, Mehit, Menhit ve Sebiumeker gibi Nubia tanrıları aslan koruyucuları olarak tasvir edilmiştir.
Roma Kuzey Afrikası'nda aslanlar, amfitiyatrolardaki gösterileri için deneyimli avcılar tarafından düzenli olarak yakalanırdı.
Fas millî futbol takımına "Atlas Aslanları" da denilmektedir ve taraftarlar genellikle aslan yüzlü tişörtler ya da aslan kostümleri giyerler.
Kaynakça
- ^ a b c d e (1913). "The Distribution of Lions". The Book of the Lion. Londra: . ss. 109−147.
- ^ a b Burger, J.; Hemmer, H. (2006). (PDF). European Journal of Wildlife Research. 52 (1): 54-58. doi:10.1007/s10344-005-0009-z. 3 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2007.
- ^ Heptner, V. G.; Sludskij, A. A. (1992) [1972]. "Lion". Mlekopitajuščie Sovetskogo Soiuza. Moskva: Vysšaia Škola [Mammals of the Soviet Union. Volume II, Part 2. Carnivora (Hyaenas and Cats)]. Washington DC: Smithsonian Institution and the National Science Foundation. ss. 83-95. ISBN .
- ^ a b c d e f g Black, S. A.; Fellous, A.; Yamaguchi, N.; Roberts, D. L. (2013). "Examining the Extinction of the Barbary Lion and Its Implications for Felid Conservation". PLOS ONE. 8 (4): e60174. Bibcode:2013PLoSO...860174B. doi:10.1371/journal.pone.0060174. (PMC) 3616087 $2. (PMID) 23573239.
- ^ a b Bauer, H.; Packer, C.; Funston, P. F.; Henschel, P.; Nowell, K. (2016). "Panthera leo". IUCN Tehdit Altındaki Türlerin Kırmızı Listesi. 2016: e.T15951A115130419.
- ^ "– بلاغ صحفي بقايا عظمية لأسد الأطلس – بلاغ صحفي". Insap (Arapça). 7 Aralık 2022. 9 Aralık 2022 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 9 Aralık 2022.
- ^ "Près d'Essaouira, des chercheurs de l'INSAP découvrent des vestiges du lion de l'Atlas". Le Desk (Fransızca). 8 Aralık 2022 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 9 Aralık 2022.
- ^ a b Nowell, K.; Jackson, P. (1996). "African lion, Panthera leo (Linnaeus, 1758)". Wild Cats: Status Survey and Conservation Action Plan (PDF). Gland, Switzerland: IUCN/SSC Cat Specialist Group. ss. 17-21. ISBN . 7 Ağustos 2007 tarihinde kaynağından (PDF). Erişim tarihi: 10 Ekim 2023.
- ^ a b Wozencraft, W.C. (2005). "Species Panthera leo". ; Reeder, D.M (Ed.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3. bas.). Johns Hopkins University Press. s. 546. ISBN . OCLC 62265494.
- ^ a b Kitchener, A. C.; Breitenmoser-Würsten, C.; Eizirik, E.; Gentry, A.; Werdelin, L.; Wilting, A.; Yamaguchi, N.; Abramov, A. V.; Christiansen, P.; Driscoll, C.; Duckworth, J. W.; Johnson, W.; Luo, S.-J.; Meijaard, E.; O’Donoghue, P.; Sanderson, J.; Seymour, K.; Bruford, M.; Groves, C.; Hoffmann, M.; Nowell, K.; Timmons, Z.; Tobe, S. (2017). "A revised taxonomy of the Felidae: The final report of the Cat Classification Task Force of the IUCN Cat Specialist Group" (PDF). Cat News (Special Issue 11): 71-73. 17 Ocak 2020 tarihinde kaynağından (PDF). Erişim tarihi: 10 Ekim 2023.
- ^ a b Antunes, A.; Troyer, J. L.; Roelke, M. E.; Pecon-Slattery, J.; Packer, C.; Winterbach, C.; Winterbach, H.; Johnson, W. E. (2008). "The Evolutionary Dynamics of the Lion Panthera leo revealed by Host and Viral Population Genomics". PLOS Genetics. 4 (11): e1000251. doi:10.1371/journal.pgen.1000251. (PMC) 2572142 $2. (PMID) 18989457.
- ^ a b Bertola, L.D.; Jongbloed, H.; Van Der Gaag K.J.; De Knijff, P.; Yamaguchi, N.; Hooghiemstra, H.; Bauer, H.; Henschel, P.; White, P.A.; Driscoll, C.A.; Tende, T.; Ottosson, U.; Saidu, Y.; Vrieling, K.; de Iongh, H. H. (2016). "Phylogeographic patterns in Africa and High Resolution Delineation of genetic clades in the Lion (Panthera leo)". Scientific Reports. 6: 30807. Bibcode:2016NatSR...630807B. doi:10.1038/srep30807. (PMC) 4973251 $2. (PMID) 27488946.
- ^ Manuel, M. d.; Ross, B.; Sandoval-Velasco, M.; Yamaguchi, N.; Vieira, F. G.; Mendoza, M. L. Z.; Liu, S.; Martin, M. D.; Sinding, M.-H. S.; Mak, S. S. T.; Carøe, C.; Liu, S.; Guo, C.; Zheng, J.; Zazula, G.; Baryshnikov, G.; Eizirik, E.; Koepfli, K.-P.; Johnson, W. E.; Antunes, A.; Sicheritz-Ponten, T.; Gopalakrishnan, S.; Larson, G.; Yang, H.; O’Brien, S. J.; Hansen, A. J.; Zhang, G.; Marques-Bonet, T.; Gilbert, M. T. P. (2020). "The evolutionary history of extinct and living lions". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 117 (20): 10927-10934. Bibcode:2020PNAS..11710927D. doi:10.1073/pnas.1919423117. (PMC) 7245068 $2. (PMID) 32366643.
- ^ a b Mazák, V. (1970). "The Barbary lion, Panthera leo leo (Linnaeus, 1758); some systematic notes, and an interim list of the specimens preserved in European museums". Zeitschrift für Säugetierkunde. 35: 34−45.
- ^ a b Hemmer, H. (1974). "Untersuchungen zur Stammesgeschichte der Pantherkatzen (Pantherinae) Teil 3. Zur Artgeschichte des Löwen Panthera (Panthera) leo (Linnaeus, 1758)". Veröffentlichungen der Zoologischen Staatssammlung. 17: 167-280.
- ^ Mazák, J. H. (2010). "Geographical variation and phylogenetics of modern lions based on craniometric data". Journal of Zoology. 281 (3): 194-209. doi:10.1111/j.1469-7998.2010.00694.x.
- ^ a b c d Yamaguchi, N.; Haddane, B. (2002). "The North African Barbary Lion and the Atlas Lion Project". International Zoo News. 49 (8): 465-481.
- ^ a b Barnett, R.; Yamaguchi, N.; Barnes, I.; Cooper, A. (2006). (PDF). Conservation Genetics. 7 (4): 507-514. doi:10.1007/s10592-005-9062-0. 24 Ağustos 2006 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ O'Brien, S. J.; Joslin, P.; Smith, G. L.; Wolfe, R.; Schaffer, N.; Heath, E.; Ott‐Joslin, J.; Rawal, P. P.; Bhattacharjee, K. K.; Martenson, J. S. (1987). "Evidence for African origins of founders of the Asiatic Lion Species Survival Plan". Zoo Biology. 6 (2): 99-116. doi:10.1002/zoo.1430060202. 4 Ocak 2023 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 10 Ekim 2023.
- ^ a b Barnett, R.; Yamaguchi, N.; Barnes, I.; Cooper, A. (2006). (PDF). Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 273 (1598): 2119-2125. doi:10.1098/rspb.2006.3555. (PMC) 1635511 $2. (PMID) 16901830. 8 Ağustos 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ West, P. M.; Packer, C. (2002). "Sexual selection, temperature, and the lion's mane". Science. 297 (5585): 1339-1343. Bibcode:2002Sci...297.1339W. doi:10.1126/science.1073257. (PMID) 12193785.
- ^ Linnaeus, C. (1758). "Felis Leo". Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (Latince). 1 (10.10bölümurl=https://www.biodiversitylibrary.org/page/726936 bas.). Holmiae (Laurentii Salvii). s. 41.
- ^ Meyer, J. N. (1826). Dissertatio inauguralis anatomico-medica de genere felium. Doctoral thesis. Viyana: University of Vienna.
- ^ Blainville, H. M. D. de (1843). "F. leo nubicus". Ostéographie ou description iconographique comparée du squelette et du système dentaire des mammifères récents et fossils pour servir de base à la zoologie et la géologie. Vol 2. Paris: J. B. Baillière et Fils. s. 186.
- ^ Pocock, R. I. (1930). "The lions of Asia". Journal of the Bombay Natural Historical Society. 34: 638-665.
- ^ Allen, G. M. (1939). "A Checklist of African Mammals". Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College. 83: 1-763.
- ^ Ellerman, J. R.; Morrison-Scott, T. C. S. (1966). Checklist of Palaearctic and Indian mammals 1758 to 1946 (Second bas.). Londra: British Museum of Natural History. ss. 312-313.
- ^ Haas, S.K.; Hayssen, V.; Krausman, P.R. (2005). (PDF). Mammalian Species (762): 1-11. doi:10.1644/1545-1410(2005)762[0001:PL]2.0.CO;2. 28 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ West, P. M.; Packer, C. (2013). "Panthera leo Lion". ; Happold, D.; Butynski, T.; Hoffmann, M.; Happold, M.; Kalina, J. (Ed.). Mammals of Africa. 5. . s. 149−159. ISBN .
- ^ a b Black, S.; Yamaguchi, N.; Harland, A.; Groombridge, J. (2010). "Maintaining the genetic health of putative Barbary lions in captivity: an analysis of Moroccan Royal Lions" (PDF). European Journal of Wildlife Research. 56 (1): 21-31. doi:10.1007/s10344-009-0280-5. 8 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından (PDF). Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.
- ^ Bertola, L. D.; Jongbloed, H.; Van Der Gaag, K. J.; De Knijff, P.; Yamaguchi, N.; Hooghiemstra, H.; Bauer, H.; Henschel, P.; White, P. A.; Driscoll, C. A.; Tende, T. (2016). "Phylogeographic patterns in Africa and High Resolution Delineation of genetic clades in the Lion (Panthera leo)". Scientific Reports. 6: 30807. Bibcode:2016NatSR...630807B. doi:10.1038/srep30807. (PMC) 4973251 $2. (PMID) 27488946.
- ^ Jardine, W. (1834). "The Lion". The Naturalist's Library. Mammalia Vol. II: the Natural History of Felinae. Edinburgh: W. H. Lizars. ss. 87−123.
- ^ Guggisberg, C. A. W. (1961). Simba: the life of the lion. Cape Town: Howard Timmins.
- ^ Joleaud, L. (1936). "Zoogéographie mammalogique". Étude géologique de la région de Bône et de La Calle. Alger: Bulletin du Service de la Carte Géologique de l’Algérie. s. 174.
- ^ Planhol, X. (2004). Le Paysage Animal. L'homme et la Grande Faune: Une Zoogéographie Historique. Paris: Fayard.
- ^ Wilkinson, J. G. (1878). The manners and customs of the ancient Egyptians. Volume III (revised bas.). New York: Dodd, Mead and Co.
- ^ a b Barnett, R.; Yamaguchi, N.; Shapiro, B.; Sabin, R. (2008). "Ancient DNA analysis indicates the first English lions originated from North Africa". Contributions to Zoology. 77 (1): 7-16. doi:10.1163/18759866-07701002. 3 Aralık 2013 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 13 Ekim 2023.
- ^ Johnston, H. H. (1899). "The lion in Tunisia". Bryden, H. A. (Ed.). Great and small game of Africa. Londra: Rowland Ward Ltd. ss. 562-564.
- ^ a b Pease, A. E. (1899). "The lion in Algeria". Bryden, H. A. (Ed.). Great and small game of Africa. Londra: Rowland Ward Ltd. ss. 564-568.
- ^ Johnston, H. H. (1899). "African bear". Bryden, H. A. (Ed.). Great and small game of Africa. Londra: Rowland Ward Ltd. ss. 607-608.
- ^ Edwards, J. (1996). London Zoo from Old Photographs 1852–1914. Londra: John Edwards.
- ^ Nowell, K.; Jackson, P. (1996). "Wild Cats of Africa" (PDF). Wild Cats: status survey and conservation action plan. IUCN/SSC Cat Specialist Group, Gland, Switzerland. ss. Plate I.
- ^ Tefera, M. (2003). "Phenotypic and reproductive characteristics of lions (Panthera leo) at Addis Ababa Zoo". Biodiversity and Conservation. 12 (8): 1629-1639. doi:10.1023/A:1023641629538.
- ^ "Lord Mayor opens New Kingdom at Belfast Zoo!". Belfast Zoo (İngilizce). 7 Eylül 2023 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 7 Eylül 2023.
- ^ Porter, J. H. (1894). "The Lion". Wild beasts; a study of the characters and habits of the elephant, lion, leopard, panther, jaguar, tiger, puma, wolf, and grizzly bear. New York: C. Scribner's sons. ss. 76-134.
- ^ Adams, B. (1992). "Two more lions from Upper Egypt: Hierakonpolis and Koptos". Friedmann, R.; Adams, B. (Ed.). The Followers of Horus. Studies Dedicated to Michael Allen Hoffman. Oxford: Oxbow Press. ss. 69-76.
- ^ Wilkinson, T. A. H. (1999). Early Dynastic Egypt. London, New York: Routledge. ISBN .
- ^ Engels, D.W. (2001). Classical Cats. The Rise and Fall of the Sacred Cat. London, New York: Routledge. ISBN .
- ^ Apostola, E. (2014). "Cross-cultural Relations between Egypt and Greece during the Early Iron Age: Representations of Egyptian Lion-Headed Deities in the Aegean". Pinarello, M.S.; Yoo, J.; Lundock, J.; Walsh, C. (Ed.). Current Research in Egyptology: Proceedings of the Fifteenth Annual Symposium. Oxford: Oxbow Books. ss. 100-112.
- ^ Boessneck, J., von den Driesch, A. (1990). "Die Tierknochenfunde". Dreyer, G. (Ed.). Umm el-Qaab: Nachuntersuchungen im frühzeitlichen Königsfriedhof. 3./4. Vorbericht. Abteilung Kairo. Berlin: 46. Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts.
- ^ Callou, C.; Samzun, A.; Zivie, A. (2004). "A lion found in the Egyptian tomb of Maïa". Nature. 427 (6971): 211-212. doi:10.1038/427211a. (PMID) 14724625.
- ^ Samzun, A.; Hennet, P.; Lichtenberg, R.; Callou, C.; Zivie, A. (2011). "Le lion du Bubasteion à Saqqara (Égypte)" (PDF). Anthropozoologica. 46 (2): 63-84. doi:10.5252/az2011n2a4. 29 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından (PDF). Erişim tarihi: 15 Ekim 2023.
- ^ Fisher, M. M.; Lacovara, P.; Ikram, S.; D'Auria, S.; Yellin, J. W.; Knoblauch, C. (2012). Ancient Nubia: African Kingdoms on the Nile. Cairo, Egypt: American University in Cairo Press. ISBN . 2 Ekim 2023 tarihinde kaynağından . Erişim tarihi: 15 Ekim 2023.
- ^ Sparreboom, A. (2016). "Chapter 2: Procuring beasts for hunting spectacles". Venationes Africanae: Hunting spectacles in Roman North Africa: cultural significance and social function. Amsterdam: Amsterdam School of Historical Studies. ss. 67-98. ISBN .
- ^ Atlas Lions of Morocco win second CHAN title in a row 6 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde ., retrieved: February 10th, 2021
Dış bağlantılar
- Marks, T. (2018). "'I find myself making growling noises while I'm painting' – an interview with Walton Ford, who painted Barbary lions". Apollo Magazine.
- Babas, L. (2018). "History : When London's very first zoo housed Morocco's Atlas Lions". Yabiladi.
- Moroccan 'Atlas' lion at Parc Sindibad, Casablanca (video). 22 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- Black, S. (2014). . University of Kent Blog. 30 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- . Being Lion. 3 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi.
wikipedia, wiki, viki, vikipedia, oku, kitap, kütüphane, kütübhane, ara, ara bul, bul, herşey, ne arasanız burada,hikayeler, makale, kitaplar, öğren, wiki, bilgi, tarih, yukle, izle, telefon için, turk, türk, türkçe, turkce, nasıl yapılır, ne demek, nasıl, yapmak, yapılır, indir, ücretsiz, ücretsiz indir, bedava, bedava indir, mp3, video, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, resim, müzik, şarkı, film, film, oyun, oyunlar, mobil, cep telefonu, telefon, android, ios, apple, samsung, iphone, xiomi, xiaomi, redmi, honor, oppo, nokia, sonya, mi, pc, web, computer, bilgisayar
Berberi aslani Kuzey Afrika aslani Atlas aslani ve Misir aslani olarak da adlandirilan Nubye aslani Panthera leo leo aslan alt turunun soyu tukenmis bir populasyonudur Fas tan Misir a kadar Kuzey Afrika nin Magrip daglarinda ve collerinde yasamistir Atesli silahlarin ve aslanlari vuranlara verilen odullerin yayginlasmasinin ardindan yokedilmistir Avlanma ve gozlem kayitlarinin kapsamli bir incelemesi kucuk aslan gruplarinin Cezayir de 1960 larin basina kadar Fas ta ise 1960 larin ortalarina kadar hayatta kalmis olabilecegini ortaya koymustur Gunumuzde bu bolgede lokal olarak nesli tukenmistir Suveyre yakinlarindaki Bizmoune magarasinda 100 000 ila 110 000 yil oncesine tarihlenen Nubye aslani fosilleri bulunmustur Nubye aslaniYetiskin bir erkek Nubye aslaniKorunma durumuDogal ortaminda tukenmis IUCN 2 3 Biyolojik siniflandirmaAlem AnimaliaSube ChordataSinif MammaliaTakim CarnivoraAlt takim FeliformiaFamilya FelidaeAlt familya PantherinaeCins PantheraTur P leoAlt tur P l leoUclu adlandirmaPanthera leo leoLinnaeus 1758SinonimlerPanthera leo berberisca Felis leo 2017 yilina kadar Nubye aslani ayri bir aslan alt turu olarak kabul ediliyordu Kuzey Afrika dan alinan aslan orneklerinin morfolojik ve genetik analizlerinin sonuclari Nubye aslanlarinin Asya aslanindan onemli olcude farkli olmadigini ve ayni alt gruba girdigini gostermistir Bu Kuzey Afrika Asya alt sinifi Bati ve Orta Afrika nin kuzey bolgelerindeki aslanlarla yakindan iliskili olmasi sebebiyle Kuzey aslani alt turu Panthera leo leo olarak gruplandirilmistir Karakteristik ozelliklerBronx Hayvanat Bahcesi ndeki bir Nubye aslani 1897 Nubye aslani gore aciktan koyu sarimsi kahverengiye kadar farkli renklere sahiptir Erkek aslan derileri farkli renk ve uzunlukta yelelere sahiptir Hayvanat bahcelerindeki doldurulmus erkek bireylerin bas kuyruk uzunlugu 2 35 ila 2 8 m 7 ft 9 in ila 9 ft 2 in disilerin ise 2 5 m 8 ft 2 in civarinda degismektedir Kafatasi boyutu ise 30 85 ila 37 23 cm 1 ft 0 15 in ila 1 ft 2 66 in arasindaydi Bazi yeleler omzun uzerinden ve gobegin altindan dirseklere kadar uzaniyordu Yeledeki tuyler 8 ila 22 cm 3 1 in ila 8 7 in uzunlugundaydi 19 yuzyildaki avci kayitlarinda Nubye aslaninin en buyuk aslan oldugu ve vahsi erkeklerin agirliginin 270 ila 300 kg 600 ila 660 lb arasinda degistigi iddia edilmistir Ancak sahada olculen bu tur verilerin dogrulugu tartismalidir Esaret altindaki Nubye aslanlari cok daha kucuktu ancak kotu kosullar altinda tutulmalari nedeniyle potansiyel boyutlarina ve agirliklarina tam olarak ulasamamis olabilecekleri dusunulmektedir Aslan yelelerinin rengi ve buyuklugunun aslan populasyonlarina alt spesifik bir statu vermek icin yeterince belirgin bir morfolojik ozellik oldugu dusunuluyordu Yele gelisimi yasa gore ve farkli bolgelerdeki bireyler arasinda farklilik gosterir ve bu nedenle alt tur tanimlamasi icin yeterli bir ozellik degildir Yelelerin buyuklugu Nubye aslanlarinin soyu icin bir kanit olarak kabul edilmez Bunun yerine mitokondriyal DNA arastirmalarinin sonuclari muze orneklerinde bulunan ve Nubye aslani kokenli oldugu dusunulen benzersiz bir haplotip Nubye aslanlarinin genetik farkliligini desteklemektedir Bu haplotipin varligi tutsak Nubye aslanlarini tanimlamak icin guvenilir bir olarak kabul edilmektedir Nubye aslanlarinin Atlas Daglari nda ozellikle kis aylarinda diger Afrika bolgelerine gore daha dusuk sicakliklar nedeniyle uzun tuylu yeleler gelistirmis olabilecegi dusunulmektedir Serengeti Milli Parki ndaki aslanlar uzerinde yapilan uzun sureli bir calismanin sonuclari ortam sicakligi beslenme ve testosteron seviyesinin aslan yelelerinin rengini ve boyutunu etkiledigini gostermistir TaksonomiHarita P l leo and P l melanochaita nin yayilim alanini gostermektedir Felis leo Carl Linnaeus tarafindan 1758 yilinda Konstantin Cezayir de bulunan bir tip ornek icin onerilen bilimsel isimdir Linnaeus un taniminidan sonra 19 yuzyilda Kuzey Afrika dan birkac aslan zoolojik ornegi tanimlanmis ve alt tur olarak onerilmistir Felis leo barbaricus Avusturyali zoolog Johann Nepomuk Meyer tarafindan 1826 yilinda tanimlanmis Berberi Kiyisi ndan gelen bir aslan derisiydi Felis leo nubicus Henri Marie Ducrotay de Blainville tarafindan 1843 yilinda tanimlanmistir tarafindan Kahire den Paris e gonderilen ve 1841 yilinda de olen Nubye li bir erkek aslandi 1930 yilinda Reginald Innes Pocock Asya aslani hakkinda yazarken Nubye aslanini Panthera cinsine dahil etmistir 20 ve 21 yuzyilin baslarinda zoologlar arasinda aslan siniflandirmasi ve onerilen alt turlerin gecerliligi konusunda cok fazla tartisma ve munakasa olmustur 1939 yilinda F l barbaricus ve nubicus u F l leo ile esanlamli olarak kabul etmistir 1951 yilinda ve Palearktik bolgede Afrika aslani Panthera leo leo ve Asya aslani P l persica olmak uzere yalnizca iki aslan alt turu oldugunu kabul etmistir Bazi yazarlar P l nubicus u gecerli bir alttur ve P l massaica ile esanlamli olarak kabul etmistir 2005 yilinda P l barbarica nubica ve somaliensis P l leo altinda toplanmistir 2016 yilinda IUCN Kirmizi Liste degerlendiricileri Afrika daki tum aslan populasyonlari icin P l leo yu kullanmistir 2017 yilinda Kedi Uzman Grubu nun Kedi Siniflandirma Gorev Gucu Kuzey Bati ve Orta Afrika ve Asya daki aslan populasyonlarini P l leo olarak siniflandirmistir Genetik arastirmalar Afrika ve Asya aslanlarindan alinan orneklerin kullanildigi filocografik analizin sonuclari 2006 yilinda yayimlanmistir Afrika orneklerinden biri Ulusal Doga Tarihi Muzesi nde Fransa bulunan ve Sudan in Nubya bolgesinden gelen bir omurdu Mitokondriyal DNA acisindan Orta Afrika Cumhuriyeti Etiyopya ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti nin kuzey kesiminden aslan kafatasi ornekleri ile gruplandirilmistir Tarihi Nubye aslani morfolojik olarak farkli olsa da genetik benzersizligi tartismali kalmistir Aslanlarin evrimiyle ilgili olarak 2008 yilinda yapilan kapsamli bir calismada Afrika ve Hindistan dan 357 vahsi ve tutsak aslan ornegi incelenmistir Sonuclar Fas taki dort tutsak aslanin herhangi bir benzersiz genetik ozellik sergilemedigini ancak Bati ve Orta Afrika dan gelen aslan ornekleriyle mitokondriyal haplotipleri paylastigini gostermistir Bu aslanlarin hepsi Asya aslan orneklerini de iceren buyuk bir mtDNA grubunun parcasiydi Sonuclar bu grubun Dogu Afrika da gelistigi ve yaklasik 118 000 yil once aslan yayilmasinin ilk dalgasinda kuzeye ve batiya gittigi hipotezine kanit sagladi Afrika icinde ve daha sonra Bati Asya da dagildi Afrika daki aslanlar muhtemelen den bu yana cesitli goc dalgalari sirasinda melezlesen tek bir populasyon olusturmustur 2016 da yayinlanan kapsamli bir genetik calisma Kuzey Afrika daki soyu tukenmis Nubye aslanlari ile Orta ve Bati Afrika daki aslanlar arasindaki yakin iliskiyi dogrulamis ve ayrica ilkinin Asya aslani ile ayni alt kumeye girdigini gostermistir Eski dagilimi ve yasam alaniAtlas Daglari ndaki vahsi bir aslanin 1925 te tarafindan cekilen son fotografi Jan Janssonius un 1588 1664 bir haritasindan alinan bu detay 17 yuzyilda Barbaria olarak bilinen ve gunumuzde Cezayir in sinirlari icinde kalan Kuzey Afrika nin eski Berberi Kiyilarini gostermektedir Tarihsel gozlemler ve 19 ve 20 yuzyillara ait av kayitlari Nubye aslaninin Akdeniz ormanlari ormanlik alanlar ve caliliklarda yasadigini gostermektedir Bir Nubye aslaninin en batida goruldugu yerin Fas in batisindaki Anti Atlas oldugu bildirilmistir Fas taki Atlas ve Rif Daglari ndan Cezayir deki Kusur ve Amur Siradaglari ile Tunus taki Aures Daglari na kadar uzaniyordu Nubye aslani Cezayir de batida Ouarsenis ile kuzeyde Chelif Nehri duzlukleri ve doguda Pic de Taza arasindaki ormanlik tepelerde ve daglarda gorulmustur Guneyde Aures Daglari na dogru Konstantin Vilayeti nin ormanlarinda ve agaclik tepelerinde yasamistir 1830 larda aslanlarin Akdeniz kiyilarinda ve insan yerlesimlerinin yakininda yok edilmis olabilecegi dusunulmektedir Nubye aslani Libya da 18 yuzyilin baslarina kadar kiyi boyunca varligini surdurmus ve 1890 da Tunus ta nesli tukenmistir 19 yuzyilin ortalarina gelindiginde Nubye aslani nufusu aslanlari vuranlara oduller verilmesi sebebiyle buyuk olcude azaldi Cezayir deki Chelia ve komsu daglarin sedir ormanlari yaklasik 1884 yilina kadar aslanlara ev sahipligi yapmistir Nubye aslani 1890 da Bone bolgesinde 1891 de Humeyr ve Sevk Ahras bolgelerinde ve 1893 te Batna Vilayetinde yok olmustur Vahsi bir Nubye aslaninin kayitlara gecen son vurulma olayi 1942 yilinda Atlas Daglari nin Fas kismindaki Tizi n Tichka yakinlarinda gerceklesmistir Uzak daglik bolgelerde kucuk bir aslan populasyonun 1960 larin baslarina kadar hayatta kalmis olabilecegi de dusunulmektedir Cezayir de bir aslanin bilinen en son goruldugu yer 1956 da Beni Ourtilane Bolgesi dir Tarihi kayitlar aslanlarin Misir daki Sina Yarimadasi nda Nil boyunca Dogu ve ve Natrun Vadisi bolgesi ile Akdeniz in deniz kiyisi boyunca goruldugunu gostermektedir MO 14 yuzyilda IV Thutmose Memfis yakinlarindaki tepelerde aslan avlamistir MO ikinci binyilin baslarinda Nil boyunca ve Sina Yarimadasi nda medeniyetlerin buyumesi ve collesme Kuzey Afrika daki aslan populasyonlarinin izole edilmesine katki saglamistir Davranis ve ekolojiNubye aslanlari nadir goruldugu 20 yuzyilin baslarinda ciftler halinde ya da bir erkek ve disi aslan ile bir veya iki yavrudan olusan kucuk aile gruplari halinde gorulmuslerdir 1839 ve 1942 yillari arasinda vahsi aslanlarin goruldugu yerler arasinda yalniz yasayan hayvanlar ciftler ve aile birimleri yer almaktadir Bu gozlemlerin analizi aslanlarin ozellikle dogu Magrip te artan zulum altinda bile suruler halinde yasamaya devam ettigini gostermektedir Surulerin buyuklugu muhtemelen Sahra alti habitatlarda yasayan surulerle benzerlik gosterirken Nubye aslani populasyonunun yogunlugunun daha nemli habitatlara gore daha dusuk oldugu dusunulmektedir Atlas Daglari nda Cervus elaphus barbarus ve ceylan nufusu azaldiktan sonra aslanlar ozenle bakilan hayvan surulerini avlamistir Ayrica yaban domuzunu Sus scrofa da avlamislardir Bu bolgedeki simpatrik yirticilar arasinda Afrika parsi P pardus pardus ve Atlas ayisi Ursus arctos crowtheri bulunmaktadir Esaret altindaOrta Cag da Londra Kulesi ndeki hayvanat bahcesinde tutulan aslanlarin Nubye aslanlari oldugu 1936 ve 1937 yillari arasinda kulede kazilan iyi korunmus iki kafatasi uzerinde yapilan DNA testiyle ortaya cikmistir Kafataslari radyokarbon yontemi ile 1280 1385 ve 1420 1480 olarak tarihlendirilmistir 19 yuzyilda ve 20 yuzyilin baslarinda aslanlar genellikle otellerde ve sirk menajerliklerinde tutulmustur 1835 yilinda Londra Kulesi ndeki aslanlar Wellington Duku nun emriyle Londra Hayvanat Bahcesi ndeki iyilestirilmis muhafazalara nakledilmistir ndeki aslanlar Nubye aslanina ozgu oldugu dusunulen ozellikler sergiliyordu Soylular ve Berberi halki aslanlari Fas kraliyet ailesine hediye olarak sundu Ailenin 1953 yilinda surgune gonderilmesi uzerine Rabat ta sayilari 21 e ulasan aslanlar bolgedeki iki hayvanat bahcesine nakledildi Bunlardan ucu Kazablanka daki bir hayvanat bahcesine geri kalani ise Meknes e nakledildi Meknes teki aslanlar 1955 yilinda saraya geri tasindi ancak Kazablanka daki aslanlar bir daha geri donmedi 1960 larin sonlarinda Rabat yakinlarindaki da yeni aslan muhafazalari insa edildi 2006 yilinda yapilan bir mtDNA arastirmasinin sonuclari Alman nde tutulan bir aslanin bu koleksiyondan geldigini ve buyuk olasilikla Nubye aslaninin soyundan geldigini ortaya cikarmistir Bu koleksiyondaki bes aslan ornegi maternal olarak Nubye aslani degildir Bununla birlikte Nubye aslaninin genlerinin Avrupa hayvanat bahcesi aslanlarinda da bulunmasi muhtemeldir cunku bu en sik tanitilan alt turlerden biriydi Alt tur siniflandirmasi yapilmadan yonetilen Avrupa ve Amerika hayvanat bahcelerindeki bircok aslan buyuk olasilikla Nubye aslanlarinin torunlaridir Bircok arastirmaci ve hayvanat bahcesi dogrudan Fas Krali nin koleksiyonundan gelen aslanlardan olusan bir soy kutugunun gelistirilmesini desteklemistir 21 yuzyilin basinda 16 yetiskin aslan barindirmaktaydi On bacaklarina kadar uzanan koyu kahverengi yeleleriyle Nubye ya da Cape aslanlarina benzemekteydiler Atalari Etiyopya Imparatoru Haile Selassie nin zoolojik koleksiyonunun bir parcasi olarak guneybati Etiyopya da yakalanmisti 2005 yilindan bu yana ndan transfer edilen 3 yetiskin oldugu iddia edilen Nubye aslanini barindirmaktadir Panthera org ile ortaklasa olarak Belfast Hayvanat Bahcesi 2023 yilinda yeni bir Nubye aslani yasam alani acmistir Kulturel onemiErmitaj Muzesi nde sergilenen Eugene Delacroix nin Fas ta bir aslan avini gosteren tablosu 1855 Aslan ayni zamanda erken donem Misir sanatinda ve da sikca gorulur Yukari Misir daki Hierakonpolis ve ta bulunan aslan heykelleri ve heykelcikleri Erken Hanedan Donemi ne tarihlenmektedir Erken donem Misir tanrisi Mehit aslan basli olarak tasvir edilmistir Antik Misir da aslan basli tanri Sekhmet ulkenin koruyucusu oldugu inanciyla saygi gorurdu Yikici gucu temsil ediyordu ama ayni zamanda kitlik ve hastaliga karsi koruyucu olarak da goruluyordu Ege deki Girit Egriboz Rodos Berre ve Sakiz adalarindaki mezarlarda Sekmet ile iliskilendirilen ve MO 9 ve 6 yuzyillar arasindaki Erken Demir Cagi na tarihlen aslan basli figurler ve muskalar bulunmustur Ummu El Ka ab nekropolunde MO 31 yuzyila tarihlenen Hor Aha ya ait bir mezarda cogunlukla yetiskin olmayan yedi aslanin kalintilari cikarilmistir 2001 yilinda Sakkara daki Tutankhamun a adanmis bir nekropolde Maia nin mezarinda mumyalanmis bir aslan iskeleti bulunmustur Muhtemelen Ptolemaios doneminde yasamis ve olmus yetersiz beslenme belirtileri gostermis ve muhtemelen uzun yillar esaret altinda yasamisti Nubye aslani Nubye kulturunde bir semboldur ve siklikla sanat ve mimaride tasvir edilmistir Amon Apedemak Arensnuphis Hathor Bast Dedun Mehit Menhit ve Sebiumeker gibi Nubia tanrilari aslan koruyuculari olarak tasvir edilmistir Roma Kuzey Afrikasi nda aslanlar amfitiyatrolardaki gosterileri icin deneyimli avcilar tarafindan duzenli olarak yakalanirdi Fas milli futbol takimina Atlas Aslanlari da denilmektedir ve taraftarlar genellikle aslan yuzlu tisortler ya da aslan kostumleri giyerler Kaynakca a b c d e 1913 The Distribution of Lions The Book of the Lion Londra ss 109 147 a b Burger J Hemmer H 2006 PDF European Journal of Wildlife Research 52 1 54 58 doi 10 1007 s10344 005 0009 z 3 Temmuz 2007 tarihinde kaynagindan PDF arsivlendi Erisim tarihi 4 Nisan 2007 Heptner V G Sludskij A A 1992 1972 Lion Mlekopitajuscie Sovetskogo Soiuza Moskva Vyssaia Skola Mammals of the Soviet Union Volume II Part 2 Carnivora Hyaenas and Cats Washington DC Smithsonian Institution and the National Science Foundation ss 83 95 ISBN 978 90 04 08876 4 a b c d e f g Black S A Fellous A Yamaguchi N Roberts D L 2013 Examining the Extinction of the Barbary Lion and Its Implications for Felid Conservation PLOS ONE 8 4 e60174 Bibcode 2013PLoSO 860174B doi 10 1371 journal pone 0060174 PMC 3616087 2 PMID 23573239 a b Bauer H Packer C Funston P F Henschel P Nowell K 2016 Panthera leo IUCN Tehdit Altindaki Turlerin Kirmizi Listesi 2016 e T15951A115130419 بلاغ صحفي بقايا عظمية لأسد الأطلس بلاغ صحفي Insap Arapca 7 Aralik 2022 9 Aralik 2022 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 9 Aralik 2022 Pres d Essaouira des chercheurs de l INSAP decouvrent des vestiges du lion de l Atlas Le Desk Fransizca 8 Aralik 2022 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 9 Aralik 2022 a b Nowell K Jackson P 1996 African lion Panthera leo Linnaeus 1758 Wild Cats Status Survey and Conservation Action Plan PDF Gland Switzerland IUCN SSC Cat Specialist Group ss 17 21 ISBN 978 2 8317 0045 8 7 Agustos 2007 tarihinde kaynagindan PDF Erisim tarihi 10 Ekim 2023 a b Wozencraft W C 2005 Species Panthera leo Reeder D M Ed Mammal Species of the World A Taxonomic and Geographic Reference 3 bas Johns Hopkins University Press s 546 ISBN 978 0 8018 8221 0 OCLC 62265494 a b Kitchener A C Breitenmoser Wursten C Eizirik E Gentry A Werdelin L Wilting A Yamaguchi N Abramov A V Christiansen P Driscoll C Duckworth J W Johnson W Luo S J Meijaard E O Donoghue P Sanderson J Seymour K Bruford M Groves C Hoffmann M Nowell K Timmons Z Tobe S 2017 A revised taxonomy of the Felidae The final report of the Cat Classification Task Force of the IUCN Cat Specialist Group PDF Cat News Special Issue 11 71 73 17 Ocak 2020 tarihinde kaynagindan PDF Erisim tarihi 10 Ekim 2023 a b Antunes A Troyer J L Roelke M E Pecon Slattery J Packer C Winterbach C Winterbach H Johnson W E 2008 The Evolutionary Dynamics of the Lion Panthera leo revealed by Host and Viral Population Genomics PLOS Genetics 4 11 e1000251 doi 10 1371 journal pgen 1000251 PMC 2572142 2 PMID 18989457 a b Bertola L D Jongbloed H Van Der Gaag K J De Knijff P Yamaguchi N Hooghiemstra H Bauer H Henschel P White P A Driscoll C A Tende T Ottosson U Saidu Y Vrieling K de Iongh H H 2016 Phylogeographic patterns in Africa and High Resolution Delineation of genetic clades in the Lion Panthera leo Scientific Reports 6 30807 Bibcode 2016NatSR 630807B doi 10 1038 srep30807 PMC 4973251 2 PMID 27488946 Manuel M d Ross B Sandoval Velasco M Yamaguchi N Vieira F G Mendoza M L Z Liu S Martin M D Sinding M H S Mak S S T Caroe C Liu S Guo C Zheng J Zazula G Baryshnikov G Eizirik E Koepfli K P Johnson W E Antunes A Sicheritz Ponten T Gopalakrishnan S Larson G Yang H O Brien S J Hansen A J Zhang G Marques Bonet T Gilbert M T P 2020 The evolutionary history of extinct and living lions Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 117 20 10927 10934 Bibcode 2020PNAS 11710927D doi 10 1073 pnas 1919423117 PMC 7245068 2 PMID 32366643 a b Mazak V 1970 The Barbary lion Panthera leo leo Linnaeus 1758 some systematic notes and an interim list of the specimens preserved in European museums Zeitschrift fur Saugetierkunde 35 34 45 a b Hemmer H 1974 Untersuchungen zur Stammesgeschichte der Pantherkatzen Pantherinae Teil 3 Zur Artgeschichte des Lowen Panthera Panthera leo Linnaeus 1758 Veroffentlichungen der Zoologischen Staatssammlung 17 167 280 Mazak J H 2010 Geographical variation and phylogenetics of modern lions based on craniometric data Journal of Zoology 281 3 194 209 doi 10 1111 j 1469 7998 2010 00694 x a b c d Yamaguchi N Haddane B 2002 The North African Barbary Lion and the Atlas Lion Project International Zoo News 49 8 465 481 a b Barnett R Yamaguchi N Barnes I Cooper A 2006 PDF Conservation Genetics 7 4 507 514 doi 10 1007 s10592 005 9062 0 24 Agustos 2006 tarihinde kaynagindan PDF arsivlendi O Brien S J Joslin P Smith G L Wolfe R Schaffer N Heath E Ott Joslin J Rawal P P Bhattacharjee K K Martenson J S 1987 Evidence for African origins of founders of the Asiatic Lion Species Survival Plan Zoo Biology 6 2 99 116 doi 10 1002 zoo 1430060202 4 Ocak 2023 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 10 Ekim 2023 a b Barnett R Yamaguchi N Barnes I Cooper A 2006 PDF Proceedings of the Royal Society B Biological Sciences 273 1598 2119 2125 doi 10 1098 rspb 2006 3555 PMC 1635511 2 PMID 16901830 8 Agustos 2007 tarihinde kaynagindan PDF arsivlendi West P M Packer C 2002 Sexual selection temperature and the lion s mane Science 297 5585 1339 1343 Bibcode 2002Sci 297 1339W doi 10 1126 science 1073257 PMID 12193785 Linnaeus C 1758 Felis Leo Systema naturae per regna tria naturae secundum classes ordines genera species cum characteribus differentiis synonymis locis Latince 1 10 10bolumurl https www biodiversitylibrary org page 726936 bas Holmiae Laurentii Salvii s 41 erisim tarihi kullanmak icin url gerekiyor yardim Meyer J N 1826 Dissertatio inauguralis anatomico medica de genere felium Doctoral thesis Viyana University of Vienna Blainville H M D de 1843 F leo nubicus Osteographie ou description iconographique comparee du squelette et du systeme dentaire des mammiferes recents et fossils pour servir de base a la zoologie et la geologie Vol 2 Paris J B Bailliere et Fils s 186 Pocock R I 1930 The lions of Asia Journal of the Bombay Natural Historical Society 34 638 665 Allen G M 1939 A Checklist of African Mammals Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College 83 1 763 Ellerman J R Morrison Scott T C S 1966 Checklist of Palaearctic and Indian mammals 1758 to 1946 Second bas Londra British Museum of Natural History ss 312 313 Haas S K Hayssen V Krausman P R 2005 PDF Mammalian Species 762 1 11 doi 10 1644 1545 1410 2005 762 0001 PL 2 0 CO 2 28 Temmuz 2017 tarihinde kaynagindan PDF arsivlendi West P M Packer C 2013 Panthera leo Lion Happold D Butynski T Hoffmann M Happold M Kalina J Ed Mammals of Africa 5 s 149 159 ISBN 978 1 4081 8996 2 a b Black S Yamaguchi N Harland A Groombridge J 2010 Maintaining the genetic health of putative Barbary lions in captivity an analysis of Moroccan Royal Lions PDF European Journal of Wildlife Research 56 1 21 31 doi 10 1007 s10344 009 0280 5 8 Agustos 2017 tarihinde kaynagindan PDF Erisim tarihi 11 Ekim 2023 Bertola L D Jongbloed H Van Der Gaag K J De Knijff P Yamaguchi N Hooghiemstra H Bauer H Henschel P White P A Driscoll C A Tende T 2016 Phylogeographic patterns in Africa and High Resolution Delineation of genetic clades in the Lion Panthera leo Scientific Reports 6 30807 Bibcode 2016NatSR 630807B doi 10 1038 srep30807 PMC 4973251 2 PMID 27488946 Jardine W 1834 The Lion The Naturalist s Library Mammalia Vol II the Natural History of Felinae Edinburgh W H Lizars ss 87 123 Guggisberg C A W 1961 Simba the life of the lion Cape Town Howard Timmins Joleaud L 1936 Zoogeographie mammalogique Etude geologique de la region de Bone et de La Calle Alger Bulletin du Service de la Carte Geologique de l Algerie s 174 Planhol X 2004 Le Paysage Animal L homme et la Grande Faune Une Zoogeographie Historique Paris Fayard Wilkinson J G 1878 The manners and customs of the ancient Egyptians Volume III revised bas New York Dodd Mead and Co a b Barnett R Yamaguchi N Shapiro B Sabin R 2008 Ancient DNA analysis indicates the first English lions originated from North Africa Contributions to Zoology 77 1 7 16 doi 10 1163 18759866 07701002 3 Aralik 2013 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 13 Ekim 2023 Johnston H H 1899 The lion in Tunisia Bryden H A Ed Great and small game of Africa Londra Rowland Ward Ltd ss 562 564 a b Pease A E 1899 The lion in Algeria Bryden H A Ed Great and small game of Africa Londra Rowland Ward Ltd ss 564 568 Johnston H H 1899 African bear Bryden H A Ed Great and small game of Africa Londra Rowland Ward Ltd ss 607 608 Edwards J 1996 London Zoo from Old Photographs 1852 1914 Londra John Edwards Nowell K Jackson P 1996 Wild Cats of Africa PDF Wild Cats status survey and conservation action plan IUCN SSC Cat Specialist Group Gland Switzerland ss Plate I Tefera M 2003 Phenotypic and reproductive characteristics of lions Panthera leo at Addis Ababa Zoo Biodiversity and Conservation 12 8 1629 1639 doi 10 1023 A 1023641629538 Lord Mayor opens New Kingdom at Belfast Zoo Belfast Zoo Ingilizce 7 Eylul 2023 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 7 Eylul 2023 Porter J H 1894 The Lion Wild beasts a study of the characters and habits of the elephant lion leopard panther jaguar tiger puma wolf and grizzly bear New York C Scribner s sons ss 76 134 Adams B 1992 Two more lions from Upper Egypt Hierakonpolis and Koptos Friedmann R Adams B Ed The Followers of Horus Studies Dedicated to Michael Allen Hoffman Oxford Oxbow Press ss 69 76 Wilkinson T A H 1999 Early Dynastic Egypt London New York Routledge ISBN 0415260116 Engels D W 2001 Classical Cats The Rise and Fall of the Sacred Cat London New York Routledge ISBN 0415261627 Apostola E 2014 Cross cultural Relations between Egypt and Greece during the Early Iron Age Representations of Egyptian Lion Headed Deities in the Aegean Pinarello M S Yoo J Lundock J Walsh C Ed Current Research in Egyptology Proceedings of the Fifteenth Annual Symposium Oxford Oxbow Books ss 100 112 Boessneck J von den Driesch A 1990 Die Tierknochenfunde Dreyer G Ed Umm el Qaab Nachuntersuchungen im fruhzeitlichen Konigsfriedhof 3 4 Vorbericht Abteilung Kairo Berlin 46 Mitteilungen des Deutschen Archaologischen Instituts KB1 bakim Birden fazla ad yazar listesi link Callou C Samzun A Zivie A 2004 A lion found in the Egyptian tomb of Maia Nature 427 6971 211 212 doi 10 1038 427211a PMID 14724625 Samzun A Hennet P Lichtenberg R Callou C Zivie A 2011 Le lion du Bubasteion a Saqqara Egypte PDF Anthropozoologica 46 2 63 84 doi 10 5252 az2011n2a4 29 Mayis 2023 tarihinde kaynagindan PDF Erisim tarihi 15 Ekim 2023 Fisher M M Lacovara P Ikram S D Auria S Yellin J W Knoblauch C 2012 Ancient Nubia African Kingdoms on the Nile Cairo Egypt American University in Cairo Press ISBN 9789774164781 2 Ekim 2023 tarihinde kaynagindan Erisim tarihi 15 Ekim 2023 Sparreboom A 2016 Chapter 2 Procuring beasts for hunting spectacles Venationes Africanae Hunting spectacles in Roman North Africa cultural significance and social function Amsterdam Amsterdam School of Historical Studies ss 67 98 ISBN 9789463320238 Atlas Lions of Morocco win second CHAN title in a row 6 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde retrieved February 10th 2021Dis baglantilarMarks T 2018 I find myself making growling noises while I m painting an interview with Walton Ford who painted Barbary lions Apollo Magazine Babas L 2018 History When London s very first zoo housed Morocco s Atlas Lions Yabiladi Moroccan Atlas lion at Parc Sindibad Casablanca video 22 Aralik 2021 tarihinde kaynagindan arsivlendi Black S 2014 University of Kent Blog 30 Ocak 2015 tarihinde kaynagindan arsivlendi Being Lion 3 Eylul 2013 tarihinde kaynagindan arsivlendi